346 E Geologie. 
der stations van de Siboga aantrof, merkt op, dat glaukoniet in vulkanisch slik 
weinig voorkomt, terwijl het in andere afzettingen algemeen wordt aangetroffen. 
Koraalzand en koraalslik wordt buiten de platten van 9 stations vermeld, nl. 
1 van de Gazelle, 6 van de Siboga en 2 van de Valdivia. Van deze liggen er 
drie in den Soeloe-archipel, één in het Banka-bekken bij de Lucipara-eilanden, 
één nabij de noordpunt van Rotti, één bij de Kangeang-eilanden, één ten Oosten 
van Gagi, één in het zuidoostelijk verlengde van het Mentawei-bekken en een 
in Straat Siberoet. Voorts is op de kaart van MURRAY en RENARD nog op eenige 
plaatsen koraalslik aangegeven. BögaaiLp vestigt er de aandacht op, dat in bodem- 
monsters de grens tusschen Globigerinen-slib en koraalslik zeer moeielijk te 
trekken is. Het komt mij voor, dat, hetgeen tot nu bekend en op de kaart is 
weergegeven, een zeer onvolledig beeld geeft van de verspreiding van koraalslik 
en koraalzand buiten de platten in den Oost-Indischen Archipel. 
Pferopoden-slib wordt alleen door de Valdivia vermeld van één station in de 
plat-zee Noord van Nias en van twee stations buiten de platten. BöGgiLD vond 
nergens typische Pteropoden-slib, hoewel door hem in eenige monsters schaaltjes 
van deze organismen in groote hoeveelheid werden aangetroffen. 
Globigerinen-slib is op 37 stations gevonden, 1 van de Cachelot. 3 van de 
Challenger, 4 van de Gazelle, 27 van de Siboga en 2 van de Valdivia. Binnen 
den archipel is de Globigerinen-slib in hoofdzaak beperkt tot het Banda-bekken 
met de Boeton-zee, de Ceram-zee, den Kei-archipel en de Halmaheira-zee. 
Radiolariën-slib. Deze afzetting is door de Cachelot gevonden op station 3 
in het Banda bekken. Door geen der latere expedities is Radiolariën-slib binnen 
het gebied van den Oost-Indischen Archipel aangetroffen, maar uit het op blad- 
zijde 340 aangehaalde onderzoek van HARTING is gebleken, dat deze afzetting aan 
alle eischen voldoet, die volgens de classificatie van MURRAY en RENARD aan 
typische Radiolariën-slib moeten gesteld worden. Er mag dus m.i. niet aan 
getwijfeld worden, dat Radiolariën-slib inderdaad in een deel van het Banda- 
bekken ten Zuiden van Ceram voorkomt. 
Ontkalkt diepzeeslib. Op de kaart heb ik onder den naam ontkalkt diepzee- 
slib alle afzettingen met uitzondering van de Radiolariën-slib saamgevat, die uit 
terrigeen materiaal bestaan en door hun voorkomen op diepten van minstens 
4000 M. grootendeels ') of geheel zijn ontkalkt. Deze afzetting komt voor op 22 
stations, nl. 2 van de Cachelot, 5 van de Challenger, 1 van de Gazelle, 13 van 
de Siboga en één van de Valdivia. MURRAY en RENARD hebben drie van de 
vier monsters van de Challenger als vulkanisch slik, één als blauw slik gedetermi- 
neerd, BögaiLp heeft de 14 monsters van de Siboga alle roode klei genoemd. 
Roode klei. Ik versta hieronder even als MURRAY en RENARD een afzetting, 
die ver van land is bezonken en daarom vrij is van terrigene bestanddeelen en 
door zijn voorkomen op groote diepte geheel of grootendeels kalkvrij is geworden. 
1) Een uitzondering maakt het monster door de Siboga bij station 218 uit 3912 M. diepte 
opgehaald. Het is rijker aan kalk, nl. 23.9°/,, dan alle andere monsters. BöaaiLp heeft het 
„roode klei” genoemd en ik in overeenstemming daarmede „ontkalkt diepzeeslib”. In verband 
met naburige monsters is het klaarblijkelijk een tot beneden 30%/, ontkalkte Globigerinen-slib, 
