362 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
geleidelijk en daar beO. tot voorbij hoek Batee Poetih steeds steiler over in 
het vastelandsplat, dat zich bij Lho Seumawe scherp om de NNO. buigt, dwars 
over straat Malaka. | 
Het ketengebergte van de Westkust en de uitloopers van het Parangebergte, 
welke de vallei van Groot Atjeh aan de ZW. en Oostzijden begrenzen, eindigen 
beide in een onderzeeschen rug. 
Op den O.lijken ligt, aan de punt, het hooge begroeide eiland Wêè, met zeer 
steile, rotsige oevers en diep ingesneden Noord- en Westkusten, van welke eerste 
de inloop van de Sabangbaai kenbaar is aan minder weelderige begroeiing. 
NW. van dit eiland ligt, geheel afzonderlijk, het hooge, begroeide eilandje Rondo 
het N.lijkste van den Archipel en tusschen Wè en den wal het kleine, lage, 
rotsige Boero. 
De W.lijke onderzeesche rug steekt verder uit dan die van het Parange- 
bergte en rijst minder steil uit zee op. Deze draagt ongeveer in het midden het 
grillig gevormde, heuvelachtige, niet sterk begroeide eiland Breuêh met een 
hoogen top, waar aan de kust rotsgedeelten afwisselen met zandstrand in de be- 
trekkelijk ondiepe baaien. Tusschen Breuëh en den wal liggen Deudab en 
kleinere eilanden van hetzelfde voorkomen en NW. van Breuëh vindt men het 
kleine, rotsige, dorre Noordwesteiland, het W.lijkste van den Archipel. 
OOSTKUST. 
De Oostkust van Sumatra is, met de daarvoor gelegen Brouwerseilanden, 
een zuivere alluviaalkust, alleen ter hoogte van de Aroebaai, beW. hoek Penat 
en beN. den Varkenshoek, de ZO. punt van Sumatra, naderen heuvels tot-op 
eenigen afstand het strand. In straat Malaka wordt de kust alleen ingesneden door 
de Langsar- en Aroebaaien en door de monden van de Koeala- Panai- en 
Rokanrivieren. Zij is bijzonder laag en moerassig. In Langkat en het aangren- 
zende deel van Atjeh staan in den regentijd bosschen, uren ver het binnenland 
in, zóó diep in het water, dat men er doorheen kan varen en in Siak strekken 
deze moerassen, welke afwateren door de kleine Siakrivier, zich buitengewoon 
ver van de kust uit. 
Tot den mond van de Rokanrivier ligt, op de meeste plaatsen, tusschen dit 
moeras en de zee een smalle zandstrook en daarachter lagunen, waarin vele der 
kleinere rivieren uitmonden; tusschen de Deli- en Asahanrivieren wordt het 
strand breeder en dringt de lagune meer en meer terug, zelfs ontbreekt deze 
laatste op meerdere plaatsen. 
De zandstrook is in den regel begroeid met struikgewas en laag hout, bij 
de hoeken en bij vele riviermonden vindt men veelal rijen tjemaraboomen en in 
het bewoonde gedeelte worden ook klapperboomen gezien. Op de eilandjes dicht 
beZ. Diamantpunt en op de Noordkust van het eiland Bengkalis ziet men aan 
het strand vele doode stammen, welke wijzen op het afslaan der kust door de zee; 
bijna overal elders groeit de kust aan. De moeraskust is begroeid met rizophoren, 
de lagunen achter het zandstrand en de riviermonden veelal met struikgewas, dat 
