Kustbeschrijving van den O.-l. Archipel. 371 
WEES T KUST. 
Van de Boekit Barisan op de Westkust van Sumatra is de hoogste berg 
de vulkaan Korintji met een regelmatigen kegelvormigen top. In den regel 
zijn de hooge toppen in het gebergte alleen in den vroegen morgenuren te zien 
en verder door wolken aan het oog onttrokken. 
BeZ. Padang en beZ. hoek Raja (Koningspunt) loopt het gebergte door tot 
aan zee, waarin het woest en steil afvalt en bij Kroë nadert het voorliggende 
heuvelland tot aan het strand, dat daar hoog is; overigens vindt men, tusschen 
de uitloopers der bergen en den arm, nog een smalle strandvlakte, welke hier en 
daar den terrasvorm aanneemt. Deze verbreedt zich op meerdere plaatsen tot 
belangrijke vlakten, doorsneden door enkele rivieren van welke die van Indra- 
poera en Slngkel de voornaamste zijn. Overigens zijn het bergrivieren, welke 
dikwijls het aan de kust, door de hevige branding, tot duintjes opgeslagen zand 
niet passeeren kunnen, dezen wal zelf door slijkafzetting aan den binnenkant ver- 
hoogen en gedwongen worden een met het strand evenwijdigen loop te nemen 
alvorens zij zich in zee kunnen ontlasten. Bij zware regens staan dan zulke met 
struikgewas en laag hout begroeide rawangs grootendeels blank. De zandstrook 
tusschen zee en rivier is gewoonlijk begroeid met klapper- of tjemaraboomen. 
De kust is betrekkelijk schoon van Vlakke Hoek tot den hoek van Indra- 
poera en van hoek Radja tot Koningspunt, doch van hoek Indrapoera 
tot hoek Radja loopt langs deze een breede rij zeer gevaarlijke riffen waarvan 
vele, samen met kleine eilanden, juist aan den rand van het plat zijn gelegen 
terwijl tusschen dezen rand en den wal vrij belangrijke diepten worden gevonden. 
Bij Padang en beN. de Banjakeilanden vindt men, merkwaardige formatie, de 
tij eilandjes en riffen juist buiten den rand van het plat. 
BeN. de Batoe-eilanden loopt het plat in met een diepe bocht, waarin het 
eiland Nias oprijst, steekt bij Singkel nog eens ver uit buiten de Banjak-eilanden 
en buigt bij hoek Radja ten derde male van de kust af. De grenzen zijn verder 
nog niet geheel bekend; Simeuloe ligt, evenals Nias, op een afzonderlijk plateau. 
De kust heeft, beN. den Vlakken Hoek, vele kleine baaien; de oever is, 
ook bij de uitstekende hoeken, laag en zwaar begroeid met afwisselend breed 
zandstrand, dat een rand heeft van opgeworpen koraalgruis en grof grint, daar- 
achter loopt het heuvelland steil op. BeN. de Kroëbaai heeft de kust vele uit- 
stekende, rotsige hoeken, de uitloopers van het gebergte, welke steil in zee 
afvallen en donker afsteken tegen den wal, maar daartusschen in de baaien blijft 
de kust vlak. In het heuvelland valt, beN. de Boenangkatbaai, de Langgar- 
heuvel op en is ter hoogte van de Poegoengbaai de berg van dien naam kenbaar. 
Van de Sambatbaai tot Benkoelen is de kust laag en bezet met tjemaraboomen; 
beN. deze plaats tot Indtapoera is de kustvlakte vrij breed. Langs den oever 
liggen, vooral bij de uitstekende hoeken, strookjes koraaldroogvalling, die slechts 
beN. Pisang ver uitsteken. BeN. Benkoelen, waar op de reede verscheidene 
gevaren liggen, treft men een rood klippig strand aan, slechts door enkele groene 
grasvlakten aïgebroken, waarbuiten de diepten aanvankelijk langzaam toenemen; 
