372 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
ook liggen roode klippen bij poe en Tramang. Bij Moko-Moko vindt men 
op het strand tjemaraboomen en, op den rand van het plat, het eenige gevaar 
op deze schoone kust. Hoek Tandjoeng (Indrapoera) is laag, zandig en 
begroeid, daar beZ. loopt het rif steil naar zee af. BeN. den hoek wordt de kust 
gaandeweg steiler, de bergen naderen meer en meer de kust en tot Padang is 
deze woest en verbrokkeld, met talrijke baaien, van welke de Taroesan baai 
de voornaamste is. Deze baaien zijn, behoudens eenige eilandjes en gevaren in 
de grootere, schoon; tusschen de Taroesanbaai en Padang vindt men daarvóór 
talrijke kleinere en enkele grootere, hooge eilanden, van welke Tjoebadak het 
grootste en het kleine, zandige Njamoek het uiterste van alle is. De belangrijke 
Koninginnebaai met Emmahaven zijn niet vrij van gevaren. 
BeN. Padang wordt de kust spoedig laag en wordt de kustvlakte breeder, 
alleen van Priaman tot Tikoe loopen de van het gebergte afkomende heuvels 
tot aan zee door; in de groote, begroeide, moerassige vlakte, welke inloopt tot 
den voet van den kegelvormigen Ophir (Talamau) liggen, achter den lagen 
hoek Masang, waar vele doode boomen op het afslaan der kust wijzen, eenige 
kenbare heuvels. Bij Ajerbangies wordt de kust weer hooger en vormt eenige 
baaien, waaronder die van dien naam met enkele rotsige eilandjes de grootste is. 
De kust is grootendeels schoon en de diepten nemen naar zee geleidelijk toe, 
vóór Priaman en vóór Tikoe vindt men eenige lage, begroeide eilandjes en ko- 
raalriffen, ook komen bij het naderen van Ajerbangies koraalriffen voor onder den 
wal en op eenigen afstand daarvan. 
Van den Vlakken Hoek tot Padang is het plat aanvankelijk nog vrij breed, doch 
spoedig versmalt het, loopt dan dwars van Mana wat uit en nadert de kust, 
weder dicht bij de Pinangbaai en bij Priaman. Behoudens het lage, begroeide 
eilandje Klein Fortuin dwars van den Vlakken Hoek en Pisang beN. de 
Kroëbaai, met eenige daarbij gelegen minder diepe plekken en een dergelijke 
beW. de Bingkoenatbaai, is dat plat schoon; bij hoek Indrapoera komen 
daarop, nabij en aan den rand, en van-de Pinangbaai tot Priaman ook daarbuiten, 
een rij lage eilandjes en gevaren voor, bij Tikoe loopt het plotseling om de West 
uit, sluit daar met een barrièrerif, waaronder vrij belangrijke diepten worden ge- 
vonden het vaarwater tusschen de voorliggende eilanden en den wal bijna geheel 
af en draagt, tegenover hoek Toean bij Ajerbangies, waar het buitengewoon ver 
uitsteekt, de Batoeeilanden. Aan den ZO.hoek dier eilanden loopt het, met een 
smallen rug evenwijdig aan de kust, zeer ver om de ZO. terug over de Mantawei- 
eilanden, waar het nog een flink eind buiten uitsteekt en heeft, in het verlengde 
daarvan nog het afzonderlijke plateau waarop Enggano ligt. De rand van het 
plat is nagenoeg overal steil. 
De boven merkwaardig genoemde formatie van eilandjes en riffen buiten het 
vastelandsplat treft men aan van het eiland Manoek, dwars van de Taroesan- 
baai, tot de Salita-riften, recht West van Priaman. Het plat is hier niet breed en 
op de Zlijke helft liggen, tegen den slechts hier en daar steilen verhoogden 
rand een enkel laag- begroeid eilandje en enkele riffen. Op betrekkelijk korten 
afstand daarbuiten en evenwijdig aan den rand rijzen een viertal lage, zandige 
