Kustbeschrijving van den O.-l. Archipel. 375 
Droogvalling vindt men nagenoeg niet langs de kust. Het plat is langs den 
Oostoever uiterst smal met een enkel gevaar en langs de Westkust wat breeder 
en volkomen schoon, om de ZO. loopt het over naar de heuvelachtige 
Pagai-eilanden. Het heuvelland van Noord Pagai strekt zich van de ZO. 
punt, waar de platte heuvel Togoet kenbaar is, om de NW. uit. De West- en 
Zuidkusten hebben baaien, de Oost- en Noordkusten verloopen glad, de ZW, 
Zuid- en Oostkusten zijn moerassig en laag. 
Op de Oostkust steekt de lage, met klapperboomen begroeide hoek Sim a- 
tobe wat uit en teekenen de tjemaraboomen van den Noordhoek, Tg. Pinang 
zich scherp af; aan de lage Noordkust vindt men den mond van een voor 
deze eilanden breede rivier. Het Noordgedeelte van de Westkust is heuvelach- 
tig met rotsige hoeken, van welke Tg. Sigogoa zich voordoet als een steile, 
alleenstaande rots, welke door een smalle landtong aan het eiland is verbonden. 
De op de ZW. kust gelegen Laboe Laboebaai wordt beschut door de gelijk- 
namige eilanden, de Zuidkust is heuvelachtig en zwaar begroeid langs den oever 
van de smalle straat Sikakap, waarin en waarvóór aan weerszijden eilandjes 
en gevaren liggen en die het eiland scheidt van het heuvelachtige Zuid Pagai. 
Dit heeft in het midden een dwarsoverloopenden rug met een volkomen vlakken 
bovenkant waarbuiten, aan den NO.kant, een alleenstaande heuvel met platten 
top ligt, de heuvels op het Zuidgedeelte staan meer afzonderlijk en het Noordelijk 
deel heeft het aanzicht van een hoog duinlandschap. De Zuidpunt van het eiland 
wordt gevormd door een lang smal schiereiland, bezet met afzonderlijke heuvels; 
alleen de Westkust heeft baaitjes van eenig belang. 
De lage, beN. den uitstekenden hoek Sibaloea naar het heuvelland flauw 
oploopende Oostkust is in het Noordgedeelte wat hooger en hier en daar rotsig, 
bij de monden der riviertjes zijn hier klapperboomen zichtbaar. De Noordkusr is 
heuvelachtig en zwaar begroeid, de Westkust is laag, zonder kenbare punten en 
wordt beschermd door de voorliggende eilanden. De Zuidpunt vormt, beO. het 
schiereiland dat laag uitloopt naar Tg. Bio, de groote Veeckensbaai, van 
welke de kust laag, moerassig en zwaar begroeid is. 
De droogvalling langs de kust der beide eilanden bepaalt zich tot een enkel 
randje koraalkustrif, dat de grootste uitgestrektheid heeft bij Tg. Bio; buiten dit 
en de kust liggen, langs de NO.kusten van Noord- en Zuid-Pagai enkele eilandjes 
en gevaren, o.a. het vóór straat Sikakap nagenoeg onderloopende zandbankje 
Si Djan Djan, dat vroeger een hooge rots was. 
Langs de Westkust van Noord Pagai vindt men enkele en langs die van 
Zuid Pagai en vóór de Veeckensbaai meerdere lage, zwaar begroeide eilanden, 
van welke Tinopo het grootste is; tusschen deze laatste worden meerdere droog- 
vallingen en gevaren gevonden tot het groote, NO. van de Tg. Bio gelegen 
Samuelrif. Het plat langs de Pagai-eilanden is aan de Oostkust smal en steil 
en aan de Westkust, waar het dicht langs den ZW.hoek van Noord Pagai en 
langs de eilanden op de Westkust van Zuid Pagai loopt, wat breeder en glooiender ; 
om de ZO. loopt het nog zeer ver door. Op eenigen afstand van Tg. Bio ligt 
daar midden op, aan de overzijde van straat Sanding, het lage zwaar begroeide 
