382 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
der Kleine Kapoeasrivier, vindt men een moerassige strook achter het strand en 
daarbinnen klapperboomen. De zeer uitgestrekte, breede delta van de Kapoeas- 
rivier, welke belangrijke waterweg tot in het hart van Borneo doordringt, is een 
moerassige woudvlakte, doorsneden door tallooze rivierarmen, van welke de 
Padang Tikarrivier, die aan den Zuidhoek een zandstrand heeft waârop 
hooge tjemaraboomen oprijzen, de diepste mond is. BeN, dezen mond treft men 
in de delta, niet ver van de kust, het Ambawanggebergte aan en, meer naar 
binnen, heuvels, welke gaandeweg in hoogte toenemen beZ. de rivier; de Zuid- 
kant van het eiland Padang Tikar wordt bepaald door de Telok Noeri, de 
wijdste van de monden der Kapoeasrivier, Maja, het Zlijkste delta-eiland, dat 
om de Noord de bocht van Soekadana afsluit, is laag en moerassig maar 
heeft in het NW. gedeelte het niet hooge Doesoengebergte, verder een steen 
achtige Westkust en op de Znidkust twee rotsheuvels; ZW. van dit eiland liggen 
de hooge zwaar begroeide Karimata-eilanden. 
In en beZ. genoemde bocht biedt de kust meer verscheidenheid van aanzicht 
aan, hoewel deze laag en dicht begroeid blijft en beZ. het bergland van Soeka- 
dana, dat met hooge heuvels naar de hier en daar rotsige kust afdaalt, weder 
moeraswoud wordt aangetroffen. Langs de kust liggen hier enkele rotseilandjes. 
De rivieren op dit kustgedeelte zijn minder belangrijk en in de ondiepe monden 
liggen vele banken en steenen o.a. in die van den Kandang Karbou en den 
Ketapang, de monden der Pawanrivler. De uitspringende hoeken beN. en 
beZ. de Kendawanganrivier zijn hoog en rotsig met daartusschen, beN. de 
rivier, zandstrand en daar beZ. een hooge kust, welke beZ. Tg. Batoe Djoe- 
roeng, waar de uitloopers van een bergrug aan zee komen en waarvóór het 
lage, rotsige, dichtbegroeide eiland Tjimpedak ligt, weder laag wordt en uitloopt 
in den scherpen, lagen, met hoog geboomte begroeiden rotshoek Sambar. Vóór 
deze kust liggen nog eenige eilanden van welke het heuvelachtige, dichtbegroeide 
Bawal met rotsige kust en vele steenen en zandplaten rondom, het grootste is. 
De kustbank langs de Westkust van Borneo is, vooral in de bocht van 
Soekadana, breed en heeft dáár en daar beN. enkele harde, droge plekken aan 
den mond der Palohrivier, tusschen de Boeroengeilanden en ter hoogte van 
het Doesoengebergte. Gevaren treft men, behalve op het Zlijkste gedeelte, slechts 
sporadisch aan. 
Van de Karimata-eilanden ligt de NO.lijke groep van heuvelachtige, hooge 
eilanden, waarvan Panebangan het grootste is, op de kustbank; Karimata, 
het grootste van alle, met hooge gehakkelde, kale toppen, ligt daarbuiten, samen - 
met een reeks meestal hooge eilandjes, op een aan den Westkant steil en om 
de Oost zich ver uitstrekkend plateau en los daarvan ligt het lange, smalle en 
hooge Seroetoe met steile Noord- en Westkanten. Tusschen het plateau van 
Karimata en de kustbank liggen nog eenige rotsige eilandjes en steenen. 
De hooge rotsige hoeken van de ZW.kust naderende, vindt men de oor- 
spronkelijke, nog niet onder de, door de rivieren afgevoerde, modder bedolven 
formatie van straat Karimata terug, een zandige steenachtige bodem gelijk aan 
dien van Billiton. Tot hoek Sambar liggen dáár op de kustbank, langs den wal 
ortie end” er 
