302 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
De kusten der St. Luciabaai zijn vlak en begroeid met laag geboomte, alleen de 
Zuidkust krijgt geleidelijk een meer heuvelachtig aanzien. Ver achter de Noordkust 
liggen heuvels, welke het strand naderen beN. Tawao terwijl de bergrug, welke 
beO. de heuvels ligt, aan zee komt in den hoogen, kalen, door golfslag uit- 
geholden rotshoek Batoe Tinagat, waar beO. de kust weer laag en met 
rizophoren begroeid wordt. Noenoekan is heuvelachtig en begroeid, maar heeft 
geen kenbare toppen, op Sibetik loopt een heuvelrug over het geheele eiland 
en ligt aan de ZW.kust de kenbare Deliberg. De kusten van dat eiland zijn 
laag en begroeid met rizophoren behalve de Grashoek aan de NW. punt en de 
Oostkust, waar men zandstrand met hooge tjemaraboomen en een lange rij zeer 
kenbare roode rotsen aantreft. 
BeN. en beW. hoek Mangkalihat vindt men in. enkele bochten der steile 
rotskust smalle strooken koraaldroogvalling, hier en daar bedekt door een dikke 
laag modder, welke evenwel rond het eiland Tg. Boeaja Boeaja en bij hoek 
Karang Tigau ontbreekt; alleen bij hoek Ahoes en op de Oostkust van No e- 
koean heeft de droogvalling eenige breedte. Vóór deze ligt een modderbank, 
welke de delta's der rivieren geheel vult en buiten de eilanden uitsteekt doch 
tusschen deze smal is, behalve bij Batoe Tinagat. Over en door deze kust- 
bank loopen de geulen der verschillende riviermonden welke allen ondiepe drem- 
pels binnen de eilanden hebben; de eenige diepe inloop van beteekenis bevindt 
zich recht Oost van de Zuidpunt van Tarakan. 
Deze bank draagt vele eilanden en gevaren. Tusschen hoek Mangkalihat en 
de Beraoedelta ligt, vlak onder de kust, het lage, met rizophoren begroeide eiland 
Tg. Boeaja Boeaja, omgeven door koraaldroogvalling, waarop het met klapper- 
boomen begroeide eilandje Manimbora wordt aangetroffen. In de delta van de 
Beraoerivier vindt men eenige droogvallende zandplaten en beN. de Moeara 
Tidoeng, den Noordmond, langs de kust een reeks koraaldroogvallingen en 
gevaren. Verder naar de delta der Boeloenganrivier liggen eenige verspreide 
koraalriffen, in de delta zelve eenige droogvallingen van modder en zand en in 
het buitengedeelte der Moeara Makapan, den middenmond der rivier, vele 
ondiepe plekken. Dwars van Tarakan en Boenjoe en ZO. van Sibetik vindt 
men bij den buitenrand eenige steile zandbanken met weinig water. De inloop 
naar de Cowiebaai, tusschen de banken van dit laatste eiland en die van den 
Engelschen wal, is betrekkelijk diep. 
De kustbank gaat glooiend over in het plat, alleen vóór de monden der Boe- 
loengan en dwars van Tarakan is de overgang vrij steil. Uiterst smal en steil naar 
zee afvallend rond hoek Mangkalihat, springt het plat bij hoek Giring Giring 
ver om de NNO. uit, loopt dan om de West terug, is weder breed vóór de 
Beraoedelta en volgt daar beN. de kustbank. Het driehoekig uitstekende plat 
beN. hoek Giring Giring heeft zeer ongelijke diepten en langs den zeer steilen 
Noordrand, een smallen, verhoogden rug, waarop door koraaldroogvalling omringde 
begroeide eilandjes liggen, waarvan Bilang Bilangan het uiterste en hoogste is. 
Aan de Westpunt en de geheele breedte van het plat innemende treft men de 
Karang Besar aan, een aaneenschakeling van droogvallende koraalriffen met steilen 
nt nde an 
