422 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
De eilandjes aan de Noord- en Westkusten van Taliaboe zijn bijna zonder uitzon- 
dering geheel vlak, alleen Soho aan de ZW.punt heeft een hoogen scherpen top. 
Mangole is in het Westen laag en moerassig; het Zuidgedeelte der West- 
kust bestaat uit afloopend heuvelland met enkele rotshoeken en de ZW.punt, 
hoek Sakomata, is vrij hoog. De Noordkust is aanvankelijk laag en meeren- 
deels moerassig terwijl men overal rawahs aantreft, meer om de Oost wordt 
deze hooger met uitloopers van het centrale gebergte, dat op enkele plaatsen 
tot aan zee reikt en steile rotswanden vormt, hier en daar afgebroken door een 
klein zandstrand. 
Het centrale gebergte rijst van de Westkust zeer geleidelijk op en nadert, 
beO. een kloof bij de Boeja Ketjil waardoor men ver het land inzien kan,de 
Zuidkust, waar het zich vertoont in de rotsige uitloopers van hoek Waisipa, 
waarvóór de zuilrots Batoe Kapitan ligt en hoek Targata, waar het strand 
een lagen rand van uitgespoelde koraalkalk heeft. Bij dezen hoek vindt men een 
onderzeesche bron van zeer heet water. Meer om de Oost daalt het Boejage- 
bergte, met breede diepe ravijnen naar de Zuidkust af, o.a. in de witte rotsen 
Bote en laat tegenover Sanana, een vlakte van eenige beteekenis met zandstrand ; 
in het Oostgedeelte van het eiland zijn de hellingen van het Lokoe gebergte 
onregelmatig en vormen nabij de Zuidkust ronde heuveltoppen. De eilandjes aan 
de Noord- en Zuidkusten van Mangole zijn laag. 
Lifamatola, beO. Mangole gelegen en daarvan gescheiden door de gelijk- 
namige straat waarin verscheidene eilandjes liggen, heeft een heuvelland en steile 
kusten; op de Noord- en NO.kusten en aan de Oostpunt, waar zich een hooge, 
alleenstaande heuvel verheft, vindt men eenige kale, witte rotsen. 
Sanana heeft zijn grootste hoogte in het Zlijk gedeelte; in het Noorden 
valt een heuvel met rooden top op en dalen de hellingen flauw en regelmatig 
naar de kusten af, in het midden vallen de ruggen plotseling met steile hellingen 
naar de kuststreek en in het Zuiden geschiedt dit met terrassen, welke hier en 
daar uitloopen in een steilen rotswand. De kuststrook is betrekkelijk smal en 
diepe, steile ravijnen strekken zich bijna overal tot de kust uit en in het N.lijk 
gedeelte ligt aan den voet een smalle strook moerasland met rizophoren begroeid. 
Waar de kuststrook breeder is, zooals op enkele gedeelten van de. Westkust, is 
zij laag en drassig. 
De straat ‘tusschen Sanana en Mangole is vrij breed doch het kustrif van 
het eerste eiland steekt ver daarin uit. 
De kustriffen der Soela-eilanden zijn op vele plaatsen bedekt met groote 
steenen en koraalbrokken, zij vallen nagenoeg overal steil naar zee af, het pla- 
teau waarop zij liggen is nog niet onderzocht. 
Van de eilanden in straat Greyhound, tusschen Taliaboe en de Banggai- 
Archipel, is Masoni hoog begroeid en, behalve aan de Westkust, door gevaren 
omgeven; Tempau is in ‘het Noorden vrij hoog en aan de Zuidpunt laag en 
onbegroeid en ZO. van dit eiland liggen verscheidene gevaren. De diepten in straat 
Greyhound en de gevaren in en beN. die straat doen vermoeden dat het één ge- 
heel vormt met dat, waarop de ZO.lijke eilanden van de Banggai-Archipel liggen. 
ds enten 
