Kustbeschrijving van den O.-l. Archipel. 425 
de Tobea-eilanden, aan weerszijden waarvan een passage overblijft. De meeste 
van deze eilanden bestaan uit bakauplaten; die met vasten grond zijn gedeeltelijk 
beplant met klapperboomen. 
BeO. Masalokaa ligt, West-Oost, dwars over de straat een reeks kleine, 
door koraalriffen omgeven, vrij lage eilanden, van welke alleen Galla Besar 
een scherpen kegelvormigen piek heeft en bij hoek Tíioro, de NW.punt van 
Moena, ligt een tweede, talrijker groep, waaronder ietwat grootere eilanden, droge 
koraalplekken en gevaren, in zeer matigen diepten Zuid-Noord daarover. 
Tusschen Boeton en Moena loopt straat Boeton, met over het algemeen hooge 
steile kusten, behalve in het Noordgedeelte. De straat heeft twee vernauwingen, 
het Noordernauw van Pora Pora tot Tampenan Bale op den Boeton- 
wal en het zeer smalle Zuidernauw, bij het hooge begroeide, gele zandsteen- 
eilandje Batoe Sori. Tusschen deze vernauwingen vindt men een breed gedeelte 
met een zeer diepe kom. De Boetonwal heeft enkele baaien, op den wal van 
Moena vindt men alleen die van Kalandria ter hoogte van het Zuidernauw. 
De aanvankelijk hooge, steile Noordkust van Boeton gaat bij het hooge, be- 
groeide eilandje Laboean Blanda over in een laag gedeelte dat een modde- 
rigen, met boomen en rizophoren begroeiden oever heeft en doorloopt tot het 
Noordernauw, terwijl ook de Moenawal op deze hoogte laag en gelijkmatig be- 
groeid is; beZ. het Noordernauw worden de oevers, vooral die van Moena, steiler. 
Kustrif treft men nagenoeg niet aan, de oevers rijzen steil uit zee op, behalve 
langs den wal van Moena beN: het Noordernauw, waar ook losliggende gevaren 
worden aangetroffen. In dit nauw en beN. het Zuidernauw liggen, langs den wal 
van Boeton, enkele eilandjes en in het midden van het Noordernauw eenige gevaren. 
Kabaëna, het kleinste en W.lijkste der drie eilanden is bergachtig. De 
hoogste verheffing is de Sabanpololoe (piek van Kabaëna) met een ken- 
baren top en steil afvallenden NO.kant; NW. daarvan ligt de eveneens kenbare, 
regelmatig oploopende Kameelberg. Het NW.gedeelte is laag met rizophoren- 
kust, overigens rijst het eiland steil uit zee op en is in het Noordgedeelte grillig 
ingesneden door inloopende baaien; rotsige hoeken zijn, behalve op de Oostkust, 
uitzonderingen. De baaien zijn onbelangrijk, de Pisingbaai aan de Noordkust 
is grootendeels gevuld met droogvallende koraalriffen en gevaren. Het koraal- 
kustrif is smal, behalve op de NW.kust, waar daarop enkele eilandjes liggen en 
eenige smalle inloopers daarin toegang geven tot achtergelegen, ondiepe baaien. 
Op de Noord-, Oost- en Zuidkusten daalt dit rif geleidelijk af en vindt men 
daarbuiten, aan den NO.hoek, eenige gevaren waarvan het uiterste droogliggende 
die beW. Moena vrij dicht nadert. Langs de Oostkust is het wat steiler en ligt 
het vrij hooge Damalawa met enkele kleine eilandjes en eenige gevaren, aan 
de ZO.punt vindt men, door een schoone straat van den wal gescheiden, de 
Telaga-eilanden, waarvan Groot Telaga aan de Oostpunt een hoog plateau 
heeft en waarbuiten slechts een smalle rand van het steilafvallende plat uitsteekt. 
Ook aan de Westkust is dit plat smal en buitengewoon steil; langs de ZW.kust 
wordt het bijna geheel ingenomen door een barrièrerif, waarvan de verhoogde 
rand nabij Tg. Malate, de Westpunt van Kabaëna, een droge koraalplek heeft en 
