428 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
rivier van dien naam uit, welke samenvloeit met de Malili, de eerste rivier is 
diep en heeft een breeden mond, waarin evenwel een steile, harde zandbank ligt. 
BeW. de rivier liggen in de laagvlakte een paar alleenstaande, hooge heuvels, 
waaronder de scherpe, piekvormige Maliowo kenbaar is, achter die vlakte rijst 
hoog bergland op, dat in het Westgedeelte het Tampogehgebergte heet, waar- 
van de uitloopers de kust naderen bij Saloena, beW. den mond der Wotoe- 
rivier. Verder om de West strekt zich tot nabij Palopo, in den NW.hoek der 
golf, een door vele riviertjes doorsneden vlakte uit. Langs den wal ligt een smalle, 
droogvallende modder- en zandbank, welke ZO. van den mond der Oesoe, beW. 
dien van Wotoe en rond Saloena afgewisseld wordt door een koraalkustrif en 
overal steil afvalt naar het onderzeesche plat, dat zeer breed is en zeer ongelijke 
diepten heeft. / 
Nabij den wal liggen daarop enkele droogvallende koraalriffen o.a. in de 
baai van Palopo, daarbuiten is het plat over een groote breedte geheel schoon 
met een modderbodem en daarbuiten treft men, tot aan den zeer steilen Zuidrand 
en het talrijkst in het Oostgedeelte, op een bodem van zand, koraal en steen, 
talrijke verspreide, meest droogvallende koraalriffen aan; alleen het complex der 
Baliriffen, op den rand van het plat aan de Westzijde, heeft eenige uitgestrektheid. 
De Westkust van de golf heeft een weinig ingesneden, lage kust, afgewis- 
seld door heuvelachtige gedeelten, waarachter zich alleen in het Noorden op 
korten afstand hooge bergen verheffen. De grootste rivier is hier de Tjenrana, 
welke ongeveer op het midden der Westkust met een moerassige delta over on- 
diepe drempels in de breede kustbank uitloopt, ook de Djenemaëdjae, welke 
beN. de Tjenrana bij hoek Djene uitmondt, is niet onbelangrijk. 
De baai van Palopo is omgeven door hooge bergen, waaronder de koe- 
pelvormige Palopo kenbaar is, aan den voet van dezen ligt een zeer smalle, 
dicht met rizophoren begroeide strook laagland. Bij hoek Boea begint het ge- 
bergte van de kust te wijken en liggen nabij deze slechts enkele heuvels, welke 
tusschen de hoeken Djene en Siwa in aantal en in hoogte toenemen en de 
uitloopers vormen van het zeer hooge Latimodjonggebergte, aan den voet 
van die heuvels treft men een smalle strandvlakte aan, welke beN. den laatsten, 
lagen en boomrijken hoek breeder, vlakker en modderiger wordt en een met 
rizophoren begroeide kust heeft waarbuiten, beZ. de Tjenranarivier, de steen 
achtige, hooge, begroeide hoek Patiro, de glooiende uitlooper van afzonderlijke 
ronde heuvels, uitsteekt. Bij den hoek Meroe, kenbaar aan ronde heuvels aan 
de kust, wordt deze wederom heuvelachtig om bij hoek Antjoe opnieuw over 
te gaan in het laatste en hier slechts smalle gedeelte van de moerassige, met 
rizophoren begroeide strandvlakte, waarachter de Sindjaiheuvel met een bree- 
den, platten, begroeiden top oprijst. Deze vlakte eindigt bij Sindjai, beZ. de 
Tangkarivier, waar de kust overgaat in een zandstrand aan den voet van een 
gedeeltelijk in cultuur gebracht heuvelland, dat geleidelijk in hoogte toeneemt en 
de kust, die beN. den aan wit gesteente kenbaren hoek Laboea reeds vrij hoog 
is, steeds steiler doet worden. Tot den steilen kalen rotshoek Lassa, de ZW. 
hoek der golf waarop de platte heuvel Djangko ligt, is de kust verder steil en 
