Kustbeschrijving van den O.-l, Archipel, 431 
meer om de Zuid steenachtig wordt; behalve aan de ZO.kant, vindt men rond 
het eiland een steil, droogvallend koraalkustrif. Buiten het kustrif zijn de diepten 
op het plat matig en op de smalle Noord- en Zuidgedeelten liggen hier en daar 
losse gevaren. Op het breede middengedeelte zijn de gevaren talrijker en de 
koraalriffen droger, voornamelijk beN. het nauw van Padang; ook nabij den 
rand van het plat treft men hier aan den NW.hoek en langs den Zuidkant ge- 
varen aan. 
West tot ZZW. van de Zuidpunt van Saleier vindt men een tweede, kleiner 
plateau met zeer steile randen, zeer ongelijke, over het algemeen geringe diepten 
en langs den Oostrand een zeer ondiepen Noord-Zuid loopenden rug, waarop 
drie steile, hooge, rotsige eilanden liggen. De heuvels dezer eilanden, van welke 
Tamboelongan het middelste, tevens grootste en hoogste is, zijn nagenoeg 
geheel kaal; het omringende koraalkustrif steekt ongelijk ver uit. 
ZO. van dit plateau ligt dat van Tana Djampea en Kajoeadi. Het eerste 
eiland is bergachtig en met zwaar oerwoud bedekt, in het midden het hoogst en 
heeft aan de Zuidpunt een steil oprijzenden, eenigszins spitsen heuvel. De kust 
is bijna overal steil en heeit aan de Noordzijde een breede, weinig ver het land 
indringende baai, aan de Zuidkust een kleinere, ver inloopende. Vóór de West- 
kust liggen kleinere eilanden, van welke Malalla het grootste en hoogste is. 
Kajoeadi, beN. Djampea, heeft drie Noord-Zuid van elkaar gelegen zwaar 
begroeide heuvels, van welke de N.lijke steil en puntig is en aan de NW.lijke 
helling kale, witte plekken vertoont; voor zoover deze aan de stranden vlak uit- 
loopen, treft men er vele klapperboomen aan. 
Beide eilanden zijn omgeven door een koraalkustrif, dat smal en zeer steil 
is aan de Oostzijde, aan de Noordpunt van Kajoeadi en aan de NW.punt van 
Djampea; daarbuiten zijn de diepten op het, overal naar zee steil afvallende 
plat zeer ongelijk en heeft dit vele gevaren, vooral op den verhoogden rug, welke 
Djampea en Kajoeadi verbindt. De Noord- en Westranden van het plateau heb- 
ben beW. Djampea een verhoogden rug, op welken aan den ZW.punt ondiepten 
en aan de NW.punt een groot droogvallend steenrif worden gevonden. 
Het reusachtige riffencomplex van de Tijger-eilanden, ligt NO. van Tana 
Djampea en Kajoeadi dicht bij het laatste. Het plateau wordt grootendeels inge- 
nomen door een rij zeer uitgestrekte, droogvallende koraalrlffen, welke van den 
ZO.hoek naar den NW.hoek loopen terwijl langs den buitengewoon steilen rand 
van het plat een bijna onafgebroken reeks gevaren boven en onder water ligt, 
waartusschen slechts enkele diepe en schoone passages worden aangetroffen en 
waarbinnen een geul rond de meer binnenwaarts gelegen platen voert. Langs de 
ZO. en ZW.kanten is deze reeks niet zoo aaneengesloten, dáár en in de NO.hoek 
is het op het plateau wat ruimer. Op enkele van de droogvallingen liggen lage 
eilandjes, op Latondoe aan den NW.hoek, op Radjoeni en Tinabo ZO. 
daarvan gelegen en op Djinatoe aan den Westkant, is een uitgebreide klap- 
percultuur ontstaan, in het Z.lijk gedeelte zijn de eilandjes slechts met laag ge- 
boomte begroeid of geheel kaal, zooals de Pasi Teloe aan de Zuidpunt. 
Buiten dit complex ligt, aan de Noordpunt, het lage begroeide Belang 
