438 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
eiland is begroeid en zeer bergachtig, met toppen van aanzienlijke hoogte waar- 
van de massieve klomp van den vulkaan Tambora de hoogste is, alleen langs 
de kusten vindt men hier en daar eenige vlakke gedeelten. Rivieren van eenig 
belang treft men niet aan. 
Aan de NW.punt van het eiland vindt men bij hoek Perapat een vlakte 
met lage kust, waarbuiten de kleine maar hooge landtong van Laboe Beroe 
uitsteekt. BeZ. dien hoek nadert het gebergte de kust met steeds steiler oprij- 
zende, rotsige kapen, waartusschen kleine baaien worden gevormd, waarvan de 
grootste, de Taliwangbaai, een zandstrand heett. Enkele van deze kapen zijn 
de uitloopers van hooge heuvels, onder welke de Maloh een van de meest ken- 
bare is en die op hoek Amat lichtgeelgekleurd gesteente heeft. Hoek Mangkoen, 
de ZW.punt van Soembawa, is steil en wordt ingenomen door een tafelberg. 
De Zuidkust is bergachtig, rotsig en dicht begroeid. Meer of minder steil, 
met uitloopers van slechts geringe hoogte of een kalen bergwand, loopt het ge- 
bergte naar zee af en vormt baaitjes met zandstrand; belangrijk zijn alleen de 
de Tjempi- en de Waworadabaaien. Van het bergland aan de kust en de steile 
hoeken zijn bijzonder kenbaar de Liang in het Westgedeelte, met ronden top 
en nagenoeg loodrechte wanden, beZ. welken de kleine Telok Sarang ligt, 
en waar beO. twee diepe steile ravijnen zichtbaar zijn, het woeste bergland beO. 
Mata, ongeveer in het midden van het eiland en de zich zeer steil uit zee ver- 
heffende berg Doro Rasa, aan den hals van het schiereiland beZ. de Wawo- 
radabaai. In den NW.hoek dezer baai ligt de Doro Simposai met spitsen 
kegeltop. Vlakke kustgedeelten zijn schaarsch en van geringe uitgestrektheid, men 
vindt deze beO. hoek Mangkoen, langs het zandstrand in de Telok Lampoei 
en in de Telok Panas, waar de begroeide vlakte het verst van alle het land 
inloopt; aan den Zuidkant van bovengenoemden hals is de vlakkere kust onder- 
broken door eenige heuvels. 
De Tjempibaai heeft vooral aan de Westzijde hoog bergland, achter in de 
baai, waarin de diepten zeer geleidelijk afnemen, vindt men, beN. een hoek met 
roodgekleurd gesteente waarvóór het hooge, begroeide eilandje Soera ligt, een 
moerassig gedeelte achter een groot droogvallend zandstrand en van de Oostkust 
steekt een steenrif met ondiepe plekken, de Batoe Koeroeng Boeha, af. 
De Waworadabaai met matige diepten heeft hooge rotsige buitenhoeken en 
moerassige oevers aan den Zuidkant langs den voet van het gebergte van het 
schiereiland en aan den Noordkant langs een ietwat uitgebreide vlakte, vóór de 
oevers ligt in den Westhoek een breede modderbank, overigens een smal koraal- 
kustrif, dat alleen in den NW.hoek eenige uitgebreidheid heeft. Aan den Noord- 
oever treft men eenige hooge eilandjes aan. 
De ZO.hoek van Soembawa is de uitlooper van het om de Oost uitstekende, 
smalle, bergachtige schiereiland beZ. de Waworadabaai, de geheele kust is hier 
sterk verbrokkeld door kleine baaitjes tusschen hooge steile, rotshoeken. NO. van 
de baai steekt een hoog, steil tafelland met grillige kust uit tot Toro (hoek) 
Rano, de Oostpunt van Soembawa. 
Op de Oostkust wijkt, in den ZW.hoek van de baai tusschen de Toro Mala- 
