Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 439 
lang en Tg. Wamba het gebergte van de kust en wordt een laagvlakte gevormd, 
waarin de hooge, rotsige Toro Nagoa Noeri vooruitspringt; Tg. Wamba, waar 
het gebergte de kust weer nadert, is hoog, daar beN. vindt men ook rotsige hoeken 
en ten slotte tot Tg. Naroe, de NO.hoek van Soembatoa, weder een vlakte. 
De Noordkust is de meest grillig ingesnedene van het eiland, behalve de 
reeds genoemde Salehbaai vindt men hier ook die van Bima en Sanggar. 
Tusschen Tg. Naroe en de Bimabaai is de kust laag en vlak en treft men 
langs het zandstrand een hoogen boomrand aan, die eerst vrij ver landwaarts in 
oploopt naar hoog bergland. Alleen aan weerzijden van de kleine Tolok Wera 
komt het heuvelland aan zee in twee steil afloopende rotshoeken, tusschen welke 
een breed, laag dal wordt gezien. De Bimabaai naderende, wordt het land 
hooger. Deze smalle, door hoog bergland geheel ingesloten, diep inloopende baai 
ligt nagenoeg geheel binnen het plat en wordt in het Noordgedeelte, tusschen 
aan weerszijden uitstekende rotshoeken, sterk vernauwd, eerst binnen het nauw 
heeft zij langs de oevers droogvallende modder- en koraalbanken. De diepte 
neemt van buiten geleidelijk af en is, beZ. het hooge, steenachtige, begroeide 
eilandje Kambing zeer matig. BeW. de baai wordt de kust zeer steil en is, in 
het achterliggende land, de hooge, spitse dubbeltop Sasah zichtbaar, voorbij de 
Sanggarbaai steekt ver om de NW. het breede schiereiland uit, dat geheel wordt 
ingenomen door het massieve complex van den Tambora, op welks O.lijke 
helling twee afzonderlijk gelegen, afgeknot kegelvormige kraters zichtbaar zijn. 
Aan de uiterste punt van dit schiereiland vindt men een kleine vlakte en er beZ. 
de zeer groote Saleh baai. 
Deze is, behalve in het Oostgedeelte, bijzonder diep langs den Noordkant, 
waar de zeer steile kust onmiddelijk oprijst in de hellingen van den vulkaan, 
geen droogvalling wordt gevonden en het plat uiterst smal is. De Zuidwal wordt 
gevormd door een hoog heuvelland, de uitlooper van een zeer ruw bergland, en 
is zeer sterk verbrokkeld door kleine baaien tusschen veelal rotsige hoeken; in 
het Westen is de oever evenwel laag en dicht begroeid. Langs de kust liggen 
smalle randen koraalkustrif en een breed plat waarop, tot aan den Noordrand, 
enkele grootere, heuvelachtige eilanden en tal van losse rotsen, steen- en koraal- 
droogvallingen en gevaren liggen. Dwars vóór den breeden mond der baai ligt, 
op het plat, het aan alle kanten steil oprijzende eiland Mojo, dat bestaat 
uit een hoogen, glooienden bergrug zonder kenbare toppen en aan weerszij- 
den een smalle, diepe straat met zeer steile kanten overlaat. BeW. de Saleh- 
baai ligt de uitstekende, hooge hoek Menangis en gaat de Noordkust over 
in de laagvlakte van hoek Perapat; door het Oostgedeelte dier vlakte loopt de 
Soengai Soembawa. 
Droogvallend koraalkustrif treft men langs de kusten van Soembawa slechts 
hier en daar aan, voornamelijk aan de NW.- en ZO.kusten, doch ook dáár heeft 
het geen uitgestrektheid van beteekenis; aan den NW.hoek liggen daarop eilandjes. 
De smalle koraalkustbank ontbreekt hier en daar terwijl men bij uitzondering een 
zandbank aantreft langs het strand van de Telok Lampoei; langs den ZO. 
hoek, tot beZ. Toro Tingeh vindt men op de kustbank tallooze, dicht bij de 
