Kustbeschrijving van den O.-l. Archipel. 443 
per, Tg. Karterbileh, steil naar zee af en loopt de kust opnieuw met de 
diepe Tjiendehbaai in om bij hoek Lambo over te gaan in de vlakte van 
Lapeh, die zandstrand heeft en om de West wordt afgesloten door het wilde, 
ruwe en steile bergcomplex van den Liang en den Batoe Ndoa, een opval- 
lend kale, alleenstaande heuvel met twee toppen, waarbij een groote rots eenzaam 
aan de kust staat. Door deze vlakte stroomt de niet onbelangrijke Nange Koli, 
welke een delta vormt waar men een warme bron vindt en beZ. deze is het 
centrale gebergte van Flores zoo laag, dat men daarover den Amboe Romboe 
(Keo) en Ine Rie (Rokka), de laatste nagenoeg ten voeten uit, kan zien. 
Daarna wordt de lage kust begroeid en rond de Ríioengbaai heuvelachtig met 
steiler oprijzend achterland tot, bij den niet hoogen Toro Padang, de rotsige, 
kale, steile uitloopers van het bergland weder te voorschijn treden; de kenbaarste 
van deze is de Toro Besi, geheel ingenomen door een hoog plateau dat een 
loodrechten wand heeft. Tusschen de rotshoeken en in de zeer talrijke kleinere 
baaien vindt men met rizophoren begroeide gedeelten en enkele lage, zandige 
hoeken en smalle zandstranden. 
De kusten van Flores zijn te steil voor droogvalling van eenige uitgebreid- 
heid. Langs de Zuidkust en Oostkust ontbreekt deze nagenoeg geheel, alleen aan 
de Noordkust begint zich beW. de vlakte van Lapeh een meermalen afgebroken 
koraalkustrif te vertoonen, dat het breedst is bij den Telok Terang; binnen in 
die baai vindt men een droogvalling van modder. Op de smalle droogvallingen 
van de Westkust liggen enkele eilandjes van welke het hooge, donkere, suiker- 
broodvormige Koekoesan, beZ. den Toro Wadoe Ramba, het grootste is 
en het hooge Seraja Besar, beN. dien hoek, het kenbaarste. 
Het plat buiten de kust en droogvalling is smal, behalve aan de Westkust, 
waar het ver in straat Sape uitsteekt, aan de Oostkust, waar het beO. de Lobe- 
tobes overloopt naar Solor en beO. Larantoeka naar Adoenara, en op som- 
mige punten van de Noordkust; bij Tg. Darat steekt het daar een flink eind 
om de West uit, tusschen Tg. Katerbileh en de Rioengbaai heeft het eenige 
breedte en bij de Telok Terang vloeit het samen met dat van de Westkust. 
Langs deze laatste nadert het plat tot op enkele kilometers dat beO. Soembawa 
en is, behalve in de NW.hoek, bezaaid met eilanden, eilandjes, koraaldroogval- 
lingen, rotsen onder en boven water en gevaren; van de eerste zijn de zeer grillig 
gevormde, door eenige diepe en vele kleinere baaien ingesneden Komodo en 
Rindja de grootste. 
Komodo, op den Westrand van het plat gelegen, is hoog en bergachtig, 
evenwel zonder kenbare toppen, de kusten zijn steil, en de uitstekende hoeken 
veelal rotsig. De Noordkust is kaal en steil, met hier en daar een zandstrandje 
in de breede Telok Gili Lawa; aan den Oostkant komt het gebergte dicht 
aan de kust, welke op vele plaatsen met rizophoren is begroeid. De voornaamste 
baai is hier de Telok Slawi, begrensd door een breed, om de ZO. uitstekend 
schiereiland met opvallend scherpe kammen, die in den rotsigen Toro Koening 
uitloopen, de ZO.hoek van Komodo is een lange, smalle landtong, welke steil in 
zee valt en waarop een heuvel als een kaasstolp staat. De Zuidkust, Toro Lang- 
