Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. ) 445 
hier veel afzonderlijke rotsen en koraaldroogvallingen aangetroffen. Het grootste 
eiland tevens het N.lijkste, midden voor de straten gelegen, is het kale, met alang 
alang begroeide Sabajor, dat een vrij scherpen top heeft. 
Buiten het plat langs de Zuidkust van Flores ligt, tusschen de Nangalele 
en de Aemerebaaien, het Toreneiland en in de Ende baai Noesa Ende; 
beide eilanden hebben hooge kusten, die zeer steil uit zee oprijzen. Het eerste 
is heuvelachtig, grootendeels kaal en heeft op het Westgedeelte een zeer hoogen, 
afgeknotten piek Amboe Angah, met nagenoeg loodrechte wanden, het tweede 
is goed bebouwd en heeft twee heuvels, waarvan de Z.lijkste de hoogste is. 
Aan de NO.punt van Flores treft men, buiten het plat en omringd door uit- 
gebreide droogvallingen en gevaren, het eilandje Serbete aan met een heuveltje 
en aan de Noordkust, op het bij Tg. Darat uitstekende plat en beN. de bocht 
van Maoemere, het hooge, steile en begroeide Poeloe Besar (Mangkoeri) 
met een zeer kenbare hoogste top; daar beO. vindt men eenige eilandjes en ge- 
varen. Op afzonderlijke plateaus liggen op die hoogte, buiten het plat, het vrij hooge 
Babi, NW. daarvan Pamana, dat bestaat uit twee gedeelten van gelijke hoogte 
gescheiden door een zandige vlakte, het atol Gosong Boni, en verder naar zee 
het heuvelachtige Soekoer (Roesa Linguette) met een kenbaren piek aan 
den NO.kant. BeN. Tg. Karterbileh ligt Paloe met een hoogen top, welks 
N.lijke hellingen schraal begroeid zijn terwijl de NW.kant een steilen rug heeft. 
Solor, Adoenara en Lomblen liggen beO. Flores, op hetzelfde plat, deze 
drie eilanden zijn alle bergachtig. 
Op Solor worden de bergen, door tusschen gelegen van kust tot kust door- 
loopende vlakten, verdeeld in vier groepen. Aan de Zuidpunt die van Berapoen, 
dicht begroeid en met een hoogen, ronden top, door de daar beN. gelegen breede 
vlakte van Likoe gescheiden van den klomp van den Keriwatoe, een vulkaan 
van welke de ZO.rand is ingestort, verder het complex van den massieven Loe- 
woeoeng en, op de Oostpunt, dat van den breeden, ronden Manga. 
Het Zuidgedeelte van het eiland heeft een steile, steenachtige kust, dle bij 
hoek Lewalingi zeer hoog is, bijna loodrecht afvalt en een roodachtige kleur 
heeft, alleen de ZW.punt heeft een zandstrand, waarachter de schraal begroeide 
helling glooiend oploopt. De kust van de vlakte van Likoe is in het Westen 
steil en heeft overigens zandstrand; rond de Keriwatoe zijn beide kusten steen- 
achtig en steil en daar beO. bestaat de Noordkust uit zandstrand en rolsteenen, 
afgewisseld door boomen en enkele rotsgedeelten. De Oostpunt bestaat uit kale, 
rotsige hoeken terwijl Tg. Kebon een overhangend gedeelte heeft als de scheg 
van een schip. 
„Slechts hier en daar, o.a. langs de Oostkust van de vlakte van Likoe, treft 
men een smallen rand koraalkustrif aan. Behalve aan den ZW.punt, is het plat 
overal schoon en langs de NW.- en ZO.kusten smal en steil. In straat Lewo- 
tobi, de Z.ingang van straat Flores, loopt het over naar den Floreswal en steekt 
om de ZW. uit; daarop liggen, vóór die straat, enkele rotseilandjes, van welke 
het hooge, zeer steile Kambing het grootste is. Op het Oostgedeelte van de 
Noordkust loopt het plat over naar de Zuidkust van 
