450 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
voorkomende kloven zijn breed en vertoonen vele witte plekken. De oever is 
verder lager en de begroeiing achter het zand spaarzamer, alleen bij hoek Peta- 
wang, beN. Melolo, vindt men zeer hooge boomen, ook de steenachtige hoek 
Tapi, aan het eind van een met rizophoren bezet kustgedeelte, waarachter zich 
lage, begroeide plateau’s met grasvlakten uitstrekken. De Oostpunt is zwaar be- 
groeid doch slechts zeer schaarsch. 
Op het Oostgedeelte van de Zuidkust van Soemba nadert het tafelland 
weder geleidelijk de kust en wordt de uitgestrekte, matig begroeide grasvlakte 
achter het groote, lage zandstrand steeds smaller, bij Tg. Nangoe Waroe de 
eerste lage, rotsige hoek aan het eind van eenige duintjes is een kloof in den 
terraswand zichtbaar. In Watoe Perono naderen de lage, vrij vlakke, met alang 
alang en boschjes begroeide heuvels plotseling de kust, vertoonen daar steile 
witte wanden en sluiten met een poort in de rots het zandstrand af. BeW.. dezen 
hoek komen vele uitloopers van de heuvels, welke met het gebergte samenhan- 
gen, aan de kust en maken deze steil. Tg. Ngoedjoe, de Zuidpunt van Soemba, 
is de verst uitstekende en hoogste uitlooper van die heuvelruggen en valt met 
zeer steile, afgestorte hellingen, naar zee af; vóór den hoek en daarmede ver- 
bonden door een lagen landtong, ligt nog een kale, massieve rotsklomp. De 
kustlijn is hier grillig en bezaaid met klippen en steenen, de onbegroeide plek- 
ken in de bergen zijn wit, maar de aan den kust blootkomende steenmassa’s 
hebben over het algemeen een bruine tot roode kleur. Een eind beW. den hoek 
wijken de heuvels terug en komen dan weer met hooge, kale, steenachtige hoe- 
ken aan de kust tot Tg. Hauli, een ver uitstekende tafelhoek aan de Westzijde 
van de Tarababaai, die een zandstrand heeft en waar een, aan den NW.kant 
door het Massoegebergte begrensde vlakte diep landwaarts indringt. Hier vindt 
men de eenige kenbare top van dit gebergte, de Lahoeki. 
De ZW.kust van Soemba is tot de Sendikeribaai vrij hoog, de vele uit- 
springende hoeken vertoonen hier en daar loodrechte rotswanden. De geheele 
kuststrook is uitgevreten, verweerd, ondermijnd en afgestort; bij de hoeken, 
waartusschen een groot aantal kleine baaien met zandstrand wordt gevormd, 
liggen tallooze klippen, steenen en rotsen en achter die hoeken loopt het land 
aanvankelijk geleidelijk en gaandeweg steiler op naar het eenvormige, weinig 
geaccidenteerde Massoegebergte. De grootste baai is die van Sipoe, onmid- 
delijk beO. de Sendikeribaai en daarvan gescheiden door den ver uitsprin- 
genden hoek Lahikameme, de eenige lage, zandige op dit kustgedeelte. De 
meest kenbare hoek is hier de zwarte, zware rotsmassa vol kloven en scheuren 
van Tg. Melangoe waarachter zich, in den overgang naar het bergland, drie 
hooge, steile heuvels verheffen. ZO. van dezen hoek ligt de nagenoeg kale, roode 
rotshoek Lewitoe, Tg. Waroeng Dewa, beN. Melangoe en het rotscom- 
plex met bijna loodrechten wand aan den Oostoever der Sipoebaai hebben 
daarentegen een zwarte kleur. BeW. de Kakadoebaai zijn aan de kust met 
regelmatige gelaagde, witte en grijze wanden zichtbaar, die oploopen naar de 
plateau’s in het binnenland en NW. van den hoogen, loodrecht afvallenden hoek 
Ngoengoe Wawi dringt, achter het zandstrand, de eerste strandvlakte het land in. 
