Kustbeschrijving van den O.-l. Archipel. 455 
In de straat vindt men, vóór de kleine en ondiepe Pelikaan baai, het eilandje. 
Kambang, dat in het Zuidgedeelte een lagen kratertop heeft, waarin slijkvul- 
kanen voorkomen. 
De Kleine Soenda-eilanden worden om de Oost voortgezet door twee rijen 
kleinere, meer verspreid liggende eilanden en eilandengroepen, van welke de 
buitenste de zeer diepe Bandazee aan de Zuid- en Oostkanten omvat. Deze rij 
loopt, van de NO.punt van Timor, over de Z.lijke Sermata-, de Tanimbar-, 
Kei- en Watoebela-eilanden rond naar Ceram en bestaat uit niet vulkanische, 
veelal terrasvormige eilanden, welke aanvankelijk door zeer diepe straten zijn 
gescheiden; zij is het breedst bij de Kei-eilanden, die met een punt om de 
Oost uitsteken. De binnenste rij loopt, van af Wetar, rond naar de Bandagroep 
en bestaat uit kleine, vulkanische eilanden, soms uit één enkelen uit zee oprij- 
zenden vulkaan, op vrij grooten afstand van elkander in groote diepten gelegen 
in een ring, welke concentrisch loopt met de buitenste. In de Romagroep vindt 
de verbinding van beide formaties. 
Ter hoogte van Manoek en de Kei-eilanden ligt, tusschen deze beide rijen, 
de grootste inzinking van de Bandazee. 
Kisser, beN. de Oostpunt van Timor tusschen beide rijen mleden wordt 
geheel omsloten door een hoogen, grijzen muur, die hier en daar loodrecht op- 
rijst achter een smal zandstrand, op andere plaatsen met steile terrassen daarheen 
aïdaalt en die nauwe, dorre kloven heeft, waardoor de kale, steenachtige, binnen 
den muur gelegen heuvels te zien zijn. Het eiland is bijzonder regenarm. 
Sermata-eilanden bestaan uit Leti, Moa en Lakor, die alle steil zijn en 
vermoedelijk op één plateau liggen, dat door een breede, diepe straat is geschei- 
den van de NO.punt van Timor. 
Leti doet zich voor als een dor hoogland, waarboven in het midden zeer 
spaarzaam begroeide, koepelvormige heuvels uitsteken. Langs de kust rijst een 
min of meer hooge muur overal steil op, behalve bij Serwaroe, waar een riviertje 
uitmondt en een strand wordt aangetroffen. Op Moa verheffen zich in het Wes- 
ten twee toppen, van welke alleen de O.lijke begroeid is en in het Oosten twee 
hoogere, kale, van welke de Goenoeng Karbau afgeknot kegelvormig is; het 
midden van het eiland is laag en de hooge kust wordt alleen doorbroken waar 
riviertjes uitmonden. In tegenstelling met het waterarm Leti is Moa vruchtbaar. 
Lakor is een laag, vlak, kaal eiland waarop slechts enkele boomen worden aan- 
getroffen; de steenachtige kust heeft op enkele plaatsen zandstrand. 
BeO. deze groep ligt een NW.-ZO. zeer uitgestrekt, droogvallend, atolvormig 
koraalrif, dat steil uit zee oprijst en waarbinnen men een grooten, naar het ZO. 
open kom aantreft. Op de NW.punt van het rif liggen een paar lage eilandjes, 
aan de ZO.punt het kleine, dicht begroeide Meaty Miarang. 
Op het volgende West-Oost strekkende, slechts hier en daar droogvallende 
plateau, liggen eenige eilandjes, van welke het dorre, vrij hooge Loeang met 
twee toppen het hoogste en Kalapa, het O.lijkste, laag is. 
Sermata is een lang, smal, steil uit zee oprijzend eiland met ronde, kale 
