456 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
heuvels, die nabij de Westpunt een hoogsten top hebben en aan de ZO.punt 
met terrassen naar het strand afdalen. 
Al deze eilanden en riffen liggen betrekkelijk dicht bijeen en zijn gescheiden 
door diepe maar niet breede straten; op grooten afstand volgt nu om de Oost de 
Babargroep. Het grootste eiland, waaraan de groep haar naam ontleent, 
is bergachtig en boschrijk, met een platten top in het Noordgedeelte terwijl de 
grootste verheffing met een ronden top meer in het binnenland ligt; de kusten 
zijn laag en dicht begroeid, glooiend afloopend van de heuvels behalve aan de 
Noord- en Oostkusten, welke met terrassen steil naar zee afdalen. De ZO.kust 
loopt met een groote bocht in langs hooge oevers waar, zooals op deze en op 
de Tanimbar- en Kei-eilanden gebruikelijk is, op de hoogste, steilste rotsblok- 
ken de versterkte kampongs zijn aangelegd. Vóór deze oevers heeft men, evenals 
in het Noordgedeelte der Westkust, een vlakker strand en aan de ZO.punt zelfs 
een droogvalling buiten het oploopende zandstrand. Wetan, beW. Babar gele- 
gen, heeft lage, begroeide kusten en is laag in het midden met vrij hooge ver- 
heffingen in het Noorden en Zuiden. Masala, van Babar gescheiden door een 
diepe straat, is vrij hoog en het koraalrif, dat het eiland omgeeft, steekt op 
sommige plaatsen nog al ver af. 
Dai op eenigen afstand beN. Babar gelegen, heeft een West- en een Oost- 
top, die een zadel vormen. Naar het NW. en Oosten dalen deze vrij kale toppen 
af naar de kust met terrassen, aan de Noordzijde hebben de hellingen steile 
ravijnen, aan de Zuid- en ZW.kust vindt men lage hoeken. 
Dawera en Daweloor, NO. van Babar gelegen, zijn twee zeer hooge, 
volkomen op elkaar gelijkende, door een ondiepe straat gescheiden eilanden, die 
geheel bestaan uit weinig begroeide, regelmatig klimmende terrassen. 
De Tanimbar (Timor Laoet)-eilanden, door een breede, diepe straat van 
de Babargroep gescheiden, zijn over het algemeen vlak en laag; het Zuidge- 
deelte vän Jamdena, het hoofdeiland is wat hooger en alleen Laibobar, een 
der eilandjes op de NW.kust van Jamdena, is hoog. 
Het lange, betrekkelijk smalle Jamdena is begroeid met laag houtgewas en 
heeft in het binnenland uitgestrekte moerassen. De sterk verbrokkelde kusten zijn 
in het Westen laag en in het Oosten, waar er een heuvelrij langs loopt, hooger; 
langs beide treft men uitgebreide klapperaanplantingen aan. Aan het Oostgedeelte 
der Zuidkust van Jamdena vindt men, in het hoogste gedeelte van het eiland, 
de kleine baai van Saumlakki, langs welke een vrij breede koraaldroogvalling 
loopt; op de Westkust dringt de smalle, ondiepe Salwasabaai, aan den Zuid- 
oever van welke twee steile heuvels oprijzen, vrij ver het land in tusschen breede 
modderbanken. Op de Noordkust loopt het zeer smalle baaitje van Ritabel, 
tusschen Jamdena en het lage, vlakke Larat, niet ver naar binnen en gaat dan 
over ín een ondiepe kreek, welke de eilanden eerder vereenigt dan scheidt. Van 
het Noordgedeelte der Oostkust van Jamdena is zeer weinig bekend, het Z.lijk 
gedeelte is rotsig en vrij dicht begroeid, heeft verscheidene uitstekende hoeken, 
achter welke eenige kleine baaien worden gevormd en waarbuiten een steen- 
achtig, breed kustrif uitsteekt. 
€ 
‚ 
