Kustbeschrijving van den O.-l. Archipel. 457 
Rond het hoofdeiland zijn zeer vele kleinere gelegen, van welke Selaroe, 
van de Zuidkust van Jamdena gescheiden door straat Egeron, waarin eenige 
eilanden zijn gelegen, het grootste is. Dit vlakke eiland loopt scherp om de ZW. 
uit en heeft alleen dáár eenige hoogte; aan de Noordkust vindt men het baaitje 
van Adaut. Langs de Westkust van Jamdena ligt een geheele reeks grootere en 
kleinere eilanden, van welke het lage Seira, het Z.lijkste en grootste, aan de 
West- en Zuidzijden uitgestrekte riffen heeft, waarop eilandjes, klippen en geva- 
ren liggen. Van de daar beN. gelegen, hoogere eilanden Seloe, Woelearoe, 
Wotar en vele kleinere is weinig bekend, alleen Laibobar valt daar op door 
zijn hoogen, aan de NW. zijde loodrecht afgesneden, afgeknotten kegelpiek aan 
de Zuidpunt. 
NO. van Laibobar en langs de Noordkust van Jamdena liggen verscheidene 
kleine eilanden en, op vrij grooten afstand van den wal, Maroe, dat in het 
Zuidgedeelte een koepelvormigen heuvel heeft en het grootere Moloe, met een 
Zuid- en een hoogeren Noordheuvel, in welke beide de terrasbouw duidelijk 
zichtbaar is. Vordate is heuvelachtig, dicht begroeid en zeer kenbaar aan den 
gehakkelden vorm der heuvels, waarop hier en daar klapperboomen zichtbaar 
zijn; de kusten zijn vrij laag, alleen rijst langs de Westkust op vele plaatsen 
een lage wal op. 
Van het onderzeesch plat dezer eilandengroep is zeer weinig bekend, Sela- 
roe en de eilanden langs de West- en Noordkust liggen op het plat van Jamdena. 
Daarop of daarvóór ligt, beO. Vordate, een groot rif met eilandje en ongeveer 
op het midden van Jamdena treft men, een flink eind uit den wal, eenige groote 
riffen en meerdere gevaren aan. Aan de ZW.punt van Selaroe en beW. straat 
Egeron, zijn gevaren en ondiepe plekken op belangrijken afstand van den wal 
gerapporteerd. 
NO. van de Tanimbar-eilanden liggen de 
Kei-eilanden, die beter bekend zijn, al is het plat ook hier niet bepaald. 
Zij bestaan uit het eiland Noehoejoet en de daar beW. gelegen Noehoe Roa- 
en Tajando-eilanden. 
Noehoejoet (Groot Kei) is een gerekt, smal, bergachtig eiland met ver- 
scheidene kenbare toppen van welke de hoogste, de Saumaril, beN. het smalste 
gedeelte van het eiland ligt en een stompen kegel heeft terwijl de Kaar in het 
Noordgedeelte een scherpen top heeft. BeZ. de Saumaril wordt het bergland 
lager doch verheffen de toppen van de Oostkust zich zeer steil uit zee zooals 
de Ngoeoleboe, welke een licht gele kleur heeft. Meer om de Zuid begint 
het bergland weer te stijgen en daalt ten slotte met hooge steile terrassen, die 
grijze wanden vormen, af naar Tg. Wedoear, de Zuidpunt. Op de steile hel- 
lingen en toppen der bergen vindt men nog oerwoud, waar het terrein eenigszins 
glooiend is zijn tuinen aangelegd en in het smalle gedeelte van het eiland wor- 
den uitgestrekte klapperbosschen aangetroffen; het Z.lijk gedeelte is voornamelijk 
met alang alang begroeid. De kusten zijn wel grillig, doch vormen slechts één 
baai, die van Ellat op de Westkust; over het algemeen zijn zij steil en steen- 
achtig langs bijna de geheele Oostkust en op de Westkust beZ. de baai van 
