458 Kustbeschrijving van den O.-l. Archipel. 
Ellat, waar een waterval neerstort. Enkele kustgedeelten loopen glooiend op 
naar het bergland, zooals dat rond de baai van Ellat en een groot gedeelte van 
de Westkust beN. die baai. Hier en daar ligt buiten de steile kust nog eenig 
zandstrand dat, beO. het hooge, uit steile rotsen bestaande Westgedeelte der 
Noordkust zelfs eenige uitgestrektheid heeft. Het koraalkustrif van de Oostkust 
bepaalt zich tot enkele randjes, aan de Westkust is het meer doorloopend en 
hier en daar wat breeder, daarbuiten liggen, in de baai van Ellat, eenige eilandjes 
en aan weerszijden eenige gevaren. 
De Noehoe Roagroep, op korten afstand beW. Groot Kei gelegen, bevat 
een groot aantal vlakke en terrasvormige eilanden. Het grootste daarvan is heu- 
velachtig met drie Noord-Zuid loopende ruggen en verheft zich het hoogst nabij 
de Noordkust in de berg Gelanit, die steil oprijst van het strand; in het 
Zuidgedeelte treft men moerassen aan. De kusten zijn rotsig met hier en daar 
een zandstrand en zeer grillig ingesneden door diep inloopende, zeer smalle, 
door eilandjes bijna geheel afgesloten baaien langs welke men hier en daar rizo- 
phorenbegroeiing vindt; de groote baai op de Westkust is slechts een verbreede 
riviermond. De ZW.punt van het eiland, hoek Doan, is hoog en de rotsen 
hebben daar een geelroode kleur. Aan de Noordkust vindt men, bij Doedoe- 
mahan, in den loodrechten, hoogen wand, eenige grotten met druipsteenzuilen. 
NO. van dit onbenoemde eiland ligt het veel kleinere Kei Doelah, waar- 
van het N.lijk gedeelte laag en het Z.lijke eenigszins heuvelachtig is. De kusten 
zijn lager en hebben meer zandstrand dan die van het grootere eiland, in het 
bijzonder de Noordpunt, hoek Serbat, die dicht bezet is met aroeboomen en 
de Oostkust, waar in het Noorden een gedeelte met rizophoren begroeid is; op 
het midden der Westkust stijgt het terrein met geringe hellingen naar een heu- 
velrug, die in N.-Zlijke richting loopt en eindigt in hoek Vadsit, een hooge, 
rotsige Zuidpunt doch om de Oost overgaat in een plateau. Ook hier zijn de 
N.- en Z.kusten diep ingesneden door smalle baaien met steile, rotsige oevers. 
BeN. en beW. deze beiden liggen vele kleinere, dicht begroeide, meestal 
lage koraaleilanden met rotsige oevers. Van de Nlijke, die op geringen afstand 
van elkaar in het verlengde der grootere eilanden liggen, is alleen Baeer, het 
NW.lijkste, hoog en steil; Oeboer, aan de Noordpunt van het groote eiland, 
is begroeid met prachtig hout. De W.lijke eilanden strekken zich tot op geringen 
afstand om de NW. en op belangrijken afstand om de ZW. uit van hoek Ngií- 
dioen, de NW.punt van het hoofdeiland. De meeste zijn laag met rotsige kust, 
slechts enkele bereiken eenige hoogte, terwijl het ZW.lijkste eiland, Kei Ta- 
nimbar, ietwat heuvelachtig is. 
Koraalkustrif en zanddroogvalling worden langs de eilanden der Noehoe 
‚Roagroep nagenoeg overal aangetroffen, verbinden meerdere nabijgelegen eilandjes 
met de kust en hebben in het Noordgedeelte van het hoofdeiland nog al eenige 
uitgestrektheid; alleen aan de Zuidpunt daarvan en in het midden der Westkust 
van Kei Doelah ontbreken deze. Rond de kleinere eilanden vindt men overal 
uitgestrekte droogvallingen, op welke er soms meerdere bijeenliggen en daartus- 
schen en daarbuiten enkele gevaren. In de straat Noehoejoet bepalen zich deze — 
