Kustbeschrijving van den O.-l. Archipel. 459 
laatste tot enkele, nabij de Oostkust gelegen riffen; beN. en beZ. de groep liggen 
de gevaren echter tot op grooten afstand. BeW. de Kei-eilanden treft men de 
Tajando-eilanden aan die, met uitzondering van het vrij hooge Taam, 
het ZW.lijkste, bestaan uit eenige lage, zandige eilanden met gedeeltelijk rotsige, 
door den golfslag sterk ingevreten kusten en omgeven zijn door uitgebreide ko- 
raaldroogvallingen. BeN. deze groep vindt men eenige losliggende gevaren. 
De Koer-eilanden, NW. van de laatste gelegen, bestaan uit het gelijknamige 
hoofdeiland, dat terrassen heeft, die aan de Noord- en Oostzijden van het eiland 
steil in zee vallen en aan de NW.kust een sterk ingevreten voet hebben, doch in 
het Westen geleidelijk oploopen tusschen twee met zwaar hout begroeide vlakten; 
terwijl zij worden bekroond door een, ongeveer in het midden van het eiland 
gelegen top. Op eenigen afstand beZ. Koer liggen eenige lage eilandjes en er 
beN. andere, van welke het uit terrassen opgebouwde Kaimeer merkwaardig 
is door de grotten met druipsteenzuilen. De N.lijker gelegen 
Watoebela-eilanden zijn wat grooter en bergachtig; van terrassen bespeurt 
men hier niets. Het grootste is Kasioei, met een vrij hoogen top in het Zuid- 
gedeelte, het daar beZ. gelegen kleinere, maar hoogere Tioor heeft geheel ronde, 
weinig kenbare toppen en het beN. en nabij Kasioei gelegen Watoebela is 
zwaar beboscht. De kleinere eilandjes zijn niet meer dan begroeide zandbanken. 
De Gorong (Goram)-eilanden, reeds dicht bij de ZO.punt van Ceram ge- 
legen, zijn de grootste van de drie groepen, bij deze treedt de terrasvorm weder 
zeer duidelijk te voorschijn. Gorong, het O.lijkste en grootste is bergachtig 
met twee toppen, welke naar de Noord- en Zuidpunten geleidelijk afdalen. Ma- 
nawoke, ZW. van Gorong gelegen, heeft in het Zuiden een hoogen, scherpen 
piek, welke met terrassen afdaalt naar de Zuidpunt en in het Noorden hoogere 
terrassen heeft, welke bekroond worden door een hoogen, platten top en aan de 
NO.punt naar zee afvallen in een zeer hoogen, loodrechten koraalkalkwand met 
diepe, smalle spleten en scheuren. Pandjang, het NW .lijkste eiland is eenigs- 
zins heuvelachtig en heeft aan den Westkant moerassen. 
Van de plateaus, waarop deze eilanden liggen is niets bekend. Ook van de 
beO. de Oostpunt van Wetar beginnende binnenste rij eilanden is de uitge- 
breidheid van het plat onbekend, vele alleenliggende vulkanen rijzen evenwel 
zóó steil uit zee op, dat daarbij van geen plat sprake kan wezen. 
De Wlijkste van deze rij is de vulkaan Goenoeng Api, op grooten 
afstand beN. de Oostpunt van Wetar gelegen, die een afgeknotten kegel ver- 
toont met een krater, die geheel open is naar het ZW. en waarin een nieuwe 
kegel oprijst. De lava is bijna geheel wit gekleurd door de excrementen van 
zeevogels. Daarop volgt de 
Romagroep beO. Wetar, van welke het begroeide hoofdeiland bergachtig 
is met een hoogsten, spitsen top in het ZO.gedeelte terwijl het Zuidgedeelte een 
platten top heeft, die met terrassen afdaalt naar de kust. Tusschen deze beide 
ligt de Roema Koedabaai, omgeven door een vruchtbare vlakte, welke om de 
NO. wordt afgesloten door een hoogen, loodrechten, lichten wand, vóór deze baai 
treft men Noesa Mitan aan. Aan de NW.kust van Roma dalen bruingrijze, 
