Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 461 
zijn de kusten rotsig. Roen, nog verder naar buiten, is vrij hoog met een bree- 
den, platten top aan de ZW.punt, waar het strand steil is, overigens bestaat dit 
uit zand en is veelal beplant met klapperboomen. Als intente ligt, NW. van den 
Goenoeng Api, verweg in zee, de groote, kale rots Sewangi met een naar 
het ZO. gekeerden steilen, witten wand. 
Op Rozengain, OZO. van de hoofdgroep gelegen, dat als hoogste punt 
een afgeknotten kegel heeft, ziet men vele klapperboomen; daar beZ. ligt het 
droogvallende rif van dien naam. 
Aan de NW zijde van een tweede diepe inzinking in de Bandazee, welke 
door de laatstbeschreven vulkanenrij aan de Zuid- en Oostzijden wordt omgeven, 
liggen, tusschen Goenoeng Api (beN. Wetar) en de Bandagroep, op afzon- 
derlijke, kleine, buitengewoon steile plateaus de Lucipara- en Schildpad- 
eilanden, welke niet meer zijn dan begroeide koraal- en zandbanken. 
Boeroe wordt bijna geheel ingenomen door bergen die, behalve in het Noor- 
den, tot aan de kust reiken en op sommige plaatsen, vooral aan den Westkant, 
eindigen in steile rotswanden; aan de Noordkust wijkt het gebergte wat terug en 
worden glooiende en golvende terreinen aangetroffen. De hoogste berg, de Kap a- 
latmada, ligt aan de NW.punt van het eiland, de dicht daar beW. gelegen 
Tomahoe heeft aan de zeezijde steile, gedeeltelijk loodrechte hellingen. Aan de 
Noordkust vindt men bergstroompjes, die deze hier en daar drassig maken. De 
kust is weinig ingesneden en heeft slechts twee baaien van beteekenis, de Bara- 
baai aan NW.punt en de Kajelibaai aan den NO.hoek van het eiland. 
Hoek Palpetoe, de NW.punt van de door hooge bergen omgeven Bara- 
‚ baai, is laag, evenals de meeste hoeken der Noordkust, langs welke een onafge- 
broken zwaar bosch loopt waarachter men het land ziet oploopen; op de NO.kust 
moet, bij Djikoe Merasa, een door zacht glooiende heuvels omringde binnen- 
zee zijn. De baai van Kajeli heeft gedeeltelijk rotsige Noord- en Oostoevers en 
lage, drassige West- en Zuidkusten, achter welke men groote sagoebosschen aan- 
treft. BeO. deze baai bestaat het strand, aan weerszijden van den steil uit zee 
oprijzenden hoek Kramat, uit rizophoren doch verder om de Zuid, waar vóór 
de bergen een heuvelrij langs de kust loopt, uit kiezel tot bij de ZO.punt van 
het eiland, Tg. Saroma, waar het gebergte steil in zee valt met groote, voor- 
liggende rotsblokken. BeW. dien hoek wordt de Zuidkust zandig en vlakker en 
wijken de bergen bij Loemara, waar een strandvlakte wordt gevormd, wat 
terug om over te gaan in een laag, steil voorgebergte, vlak aan de kust, dat 
aansluit aan de hooge, grijze, verweerde rotsmassa met loodrechte wanden van 
hoek Batoe Pakat, de Zuidhoek van Boeroe. Aanvankelijk blijft de ZW.kust 
steil met loodrechte, overhangende rotsen van grilligen vorm maar tusschen de 
kleine Kabat- en Tifoebaaien, die van uit zee bijna niet zichtbaar zijn, gaat 
deze over in hooge, groene heuvelruggen en NW. van de laatste baai in de vlakte 
Mala, die van het hooge land, dat de baai omringt, gescheiden is door den 
heuvel Sanana. Verder bestaat de Westkust voornamelijk uit rotsige uitloopers 
van het gebergte, waartusschen zandstrandjes worden aangetroffen die zich, dáár 
waar riviertjes in zee uitmonden, soms uitbreiden tot een breede strandvlakte, 
