470 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
twee heuveltoppen heeft, terwijl de Oostpunt vlak en laag is. Het eiland wordt 
omgeven door eenige kleinere, waaronder enkele hooge, en door banken en ge- 
varen. NW. van dit rif vindt men Woka (Groot Geelmuiden), dat laag is 
met een heuveltje in het midden en Loledjaha (Vijf eilanden), een groep 
van meerdere lage eilandjes op één rif. 
Het uiterste ZO.lijke gevaar dezer eilandengroep zijn de Zwarte Klippen, 
die ongeveer het middelpant vormen van de op een boog gelegen reeks zeer 
hooge eilandjes en gevaren, welke van Toeboelai om de Oost en Noord strek- 
ken. Het hoogste en NO.lijkste van deze is het zwaar begroeide Pisang met 
twee toppen en kale rotsen aan de kust, ZW. daarvan ligt de zwarte, steile, naar 
het NO. overhangende rots Toppershoedje en Lawien, waar lavastroomen 
in zuilen tot aan zee zichtbaar zijn; verderop ziet men het eveneens zwaar be- 
groeide Kekek met een platten top, terwiji de kust aan de NO.punt kale, zwarte 
lavastroomen vertoont en overigens hoog en steil is. NO. en Noord van Pisang 
treft men eenige gevaren aan. 
NW. van de Salo-eilanden liggen, vrij nabij de kust van Halmahera ter 
hoogte van Ganei, het vrij hooge eiland Dowora Besar met een ronden top 
en het lage Dowora Ketjil en tusschen deze eilandjes, op een groot rif, tal- 
rijke eilandjes en klippen. 
Dwars van het tusschen Ganei en Dolli gelegen, kustgedeelte, en daarvan 
gescheiden door straat Patientie, is de 
Batjangroep gelegen. Het hoofdeiland is, vooral in het midden en daar 
beZ., scherp ingesneden door baaien, tusschen welke een lage, betrekkelijk smalle 
strook land loopt van de Batjan (Laboeha)baai op de Westkust naar de 
Babangbaai op de Oostkust en van de, beZ. deze gelegen Lapanbaai naar de 
Wajaoewabaai op de Zuidkust. Het Noordelijk gedeelte van het eiland bestaat 
uit vlakten, welke worden afgewisseld door matig hooge heuvels, waarvan de 
Tepoek met een scherpen top de grootste verheifing is; dicht beW. de Baban- 
baai ligt de Sendapat met een platten top. Tusschen de genoemde lage stroo- 
ken treft men een ZW.-NO. loopenden rug aan, waarop zich in het Z.lijk gedeelte 
de Sibella verheft, de hoogste berg van Batjan, met een zeer breeden, platten 
top, die geleidelijk afdaalt naar het NW. en ZO. en aan welks voet warme 
bronnen voorkomen. BeO. de ZO.lijkste laagte ligt de Bibinoi (Zoutberg), 
een fraaie afgeknotte kegel en nabij de Oostpunt van Batjan een heuvel, waar- 
achter moerassig terrein wordt gevonden. Bijna overal langs de kust wordt een 
breede gordel van heuvels aangetroffen; nagenoeg overal beginnen, onmiddelijk 
aan het strand, zware bosschen, die het geheele eiland, uitgenomen de genoemde 
vlakten er dwars doorheen, bedekken. Van de kusten, waarlangs men veel klap- 
perboomen aantreft, is weinig bekend, alleen in -de Lapanbaai is deze vlak, 
aan de ZO.punt vindt men aan het strand rolsteenen en beN. de Batjan baai 
is de kust steil. 
BeW. het hoofdeiland vindt men vele kleinere. Ter hoogte van de Batjan- 
baai ligt Obit en ZW. daarvan, gescheiden door een straat waarin verscheidene 
eilandjes liggen, het heuvelachtige Mandioli, dat zijn hoogste top heeft in het 
nie et dr addeert nd en ieden. a ne 
