Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 473 
Van de Noord Loloda-eilanden, beW. de Noordpunt van Halmahera ge- 
legen, zijn de grootste eenigszins heuvelachtig met een verweerd, bruin aanzien. 
Dooitaai, het grootste, hoogste en N.lijkste, is gehakkeld zonder kenbare toppen 
en van de kleinere zijn eenige vlak en laag, bovendien treft men tusschen de 
eilanden vele rotsen en gevaren aan. 
Tusschen Ternate en de NO.punt van Celebes liggen nog de hooge Batoeng 
Doea-eilanden. Tifori, het Zlijkste, kleinste en minst hooge, heeft een zeer 
grillige vorm, een zadelbergje beW. het midden en een matig hoogen heuvel 
aan de lage Noordpunt. Het grootere en hoogere, dichtbegroeide Majo is meer 
gelijk van hoogte, heeft in het midden een scherp topje en daalt naar het Zuiden 
glooiender af dan naar het Noorden. Aan den Oostkant van Tifori heeft men 
eenig rif, overigens is het rond deze eilanden steil. 
Het groote eiland Morotai, beO. de Noordpunt van Halmahera, is hoog 
en bergachtig doch heeft geen kenbare toppen. Van den hoek Dena, de ZO.punt 
waar het vrij geleidelijk oprijst, strekt zich het Sabataigebergte om de Noord 
uit en buigt dan ter hoogte van den Pangeotop, nabij de NW.kust om de Oost, 
geleidelijk dalen de uitloopers van dezen rug aan weerzijden af, alleen bij hoek 
Girongoe op de NW.kust blijft het gebergte hoog en valt met een steilen, 
hoogen rotswand naar zee. Van af hoek Wajaboeli, de Westpunt, loopt langs 
de Westkust een heuvelrij, welke eindigt beN. den lagen scherp uits ekenden 
ZW.hoek, Tg. Gila; tusschen deze heuvels en de uitloopers van het gebergte 
is het land vlak. Riviertjes van eenig belang worden niet aangetroffen. 
De NW.kust is vrij steil, behalve bij den lagen hoek Padang, de W.lijke 
van de Sopibaai waar, bij de gelijknamige kampoeng, achter het strand een 
lagune wordt aangetroffen; van de Oostkust is het strand op het N.lijk gedeelte 
begroeid met rizophoren, behalve bij hoek Gorango waar men een grot aan- 
treft terwijl het Zlijk deel zandstrand heeft waarachter, ter hoogte van de mond 
der Jaworivier, een duinrij oprijst, die het strand hier scheidt van de lagune. 
Op de lage Westkust ziet men vele klapperboomen. 
Het koraalkustrif bepaalt zich tot verspreide strookjes, die de grootste uit 
gestrektheid hebben in de Sopibaai en bij Tg. Selepia, daarvóór liggen langs 
de Oostkust enkele eilandjes en, beZ. den laatsten hoek, eenige groote riffen. Langs 
de Westkust vindt men, tot op vrij grooten afstand van den wal, een archipel van 
lage, zandige, door groote rlffen omringde eilandjes, op de N.lijke van welke klap- 
perboomen groeien terwijl de Z.lijke, nabij den wal begroeid zijn met rizophoren. 
Het Zlijkste van deze is de buiten Tg. Gila gelegen begroeide zandbank Mitita. 
NW. van hoek Wajaboeli ligt het bergachtige eiland Rau met, ongeveer in 
het midden, een grootsre verheffing, van welke de rug om de NW. zacht glooiend 
afdaalt naar de uitgebreide strandvlakte, aan den Oostkant valt het gebergte steil 
naar zee af en naar de Zuidkust geschiedt dit met terrassen. Op het midden der 
Oostkust vindt men, in het baaitje van Aroe, grotten, beO. deze baai en aan 
de ZO.punt liggen riffen langs den oever. 
Aan de Zuidpunt van Rau treft men het vrij hooge Saminjamau aan en 
aan de Noordpunt de geelroode rots Toeanane. 
