Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 477 
zee afvalt; van af de Zuidpunt, de lage, rotsige hoek Ngabordamloe, waar- 
buiten de hooge, grijze steen Batoe Gojang en eenige gevaren liggen, neemt 
de Voorwal met rotsige kust in hoogte af langs de glooiend afloopende heu- 
vels, onder welke de Goenoeng Bain de hoogste is. Bij hoek Lelar wordt 
deze kust laag met zandstrand en een voorliggende zandige droogvalling om eerst 
weder bij hoek Fatadjoering, de NW.punt van Maikoor, wat hooger te 
worden met rotshoeken langs den Zuidkant van de groote bocht in de Westkust 
van Wokam, beN. den mond van Soengai Wanoem baai. Voor het midden 
dezer baai ligt het lage eilandje Babi en in het NW.gedeelte Wamar met lagen 
zandoever, dat alleen aan den NW.punt, Tg. Oelar, een lagen rotshoek heeft 
waarvóór steenen zijn afgestort. In de straat van Dobo, langs den NO.kant van 
Wamar, zijn binnen aan weerszijden de oevers hoofdzakelijk begroeid met rizo- 
phoren; hoek Malakafani, tegenover Oelar, is hooger en heeft eenige klap- 
perboomen. BeN. dien hoek vindt men het rotsige Wasir en Oedjir met smalle 
koraaldroogvallingen, en beN. Kola, het N.lijkste groote eiland der reeks, Wa- 
rialaoe, omgeven door droogvallingen en eilandjes, welke ver uitsteken om de 
Oost met de hoog begroeide door koraaldroogvalligen omringde Djedan eilanden. 
Aan den Achterwal is de kust der hoofdeilanden rotsig; op die van 
Weokam wordt, beZ. hoek Komftana, kenbaar hoog hout aangetroffen en ziet 
men op rotsen gebouwde kampoengs als roode plekken afsteken. Langs dien wal 
liggen aanvankelijk uitgestrekte droogvallingen, welke beZ. genoemden hoek rotsige 
eilandjes gaan dragen, waardoor de kusten der grootere eilanden meerendeels 
aan het gezicht worden onttrokken; tusschen en om deze zeer talrijke eilandjes 
treft men vele begroeide rotsen, steenen, koraaldroogvallingen en gevaren van 
allerlei aard aan. 
De N.lijkste van deze is de Watoeleigroep, van welke Adoear en Koe- 
moel uitstekende hooge boomen hebben terwijl de begroeide rots Mantai, het 
afzonderlijk gelegen ZO.lijkste, den vorm heeft van een bouquetje. Op de Kara- 
weira-eilanden treft men de hoogste boomen aan van den geheelen Achterwal 
terwijl de Mariri-eilanden de kenbaarste zijn door de klapperboomen, welke 
hier beN. niet voorkomen, het strand tusschen de minder talrijke rotsen en veel 
dood hout op het Zlijke eiland. Het zandige, met meerdere kreeken doorsneden 
Penamboelei, dat voor den Oostmond van de Soengai Workai tusschen 
Kobroor en Maikoor ligt en waarvan de ZO.hoek rotsig is, is het eerste 
groote eiland van om de Noord; Barakau is alleen aan de Noordzijde rotsig, 
Workai (Barkai) aan de Zuidzijde. BeO. het laatste ligt een zeer ver uitste- 
kende zandige droogvalling, waarop het atolvormige Koeltoebaai Noord 
voorkomt. BeZ. en ZW. van Barkai sluiten reusachtige koraaldroogvallingen den 
toegang tusschen dit eiland en de Oostkust van Trangan zoo goed als geheel 
af, in de kom beN. deze moeten vele begroeide en steenachtige eilanden voor- 
komen. De Djineilanden, op de ZO.lijkste droogvalling, zijn zandig en hebben 
op sommige plaatsen hoog hout, de losse eilanden beZ. deze droogvallingen zijn 
licht begroeid. 
De zeebodem rond de Aroe-eilanden is overal ondiep en loopt geleidelijk 
