Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 479 
smalle Argoenibaai met steenachtige, zwaar begroeide oevers, die aanvankelijk 
veelal steil, doch slechts op enkele plaatsen hoog zijn, o. a. dwars van den spitsen 
top Genofo aan den Oostoever. Meer in het N.lijk deel, waar veel nipah voor- 
komt, is de Westkant laag terwijl de Oostoever glooiend oploopt en alleen steil 
en rotsig ís rond het op een uitstekenden hoek gelegen Tongarangebergte. De 
Westoever der Kamraubaai is laag, ook hier loopen afwateringen uit van het 
met rizophoren begroeide moerasland, dat zich, beN. het hooge gebergte van 
kaap van den Bosch, voortzet tot bij de Sebakorbaai op de Westkust en 
slechts hier en daar kleine stukjes vaste grond heeft langs de rivieroevers, ken- 
baar aan hoogere begroeiing; van deze rivieren is de Karoefa de voornaamste. 
Bij hoek Oesau wordt de oever hooger om, langs kaap van den Bosch 
en daar beN. over te gaan in een zeer steile, hooge, rotsige kust, hier en daar 
met loodrecht oprijzende gedeelten, waarachter hoog bergland oprijst dat echter 
weinig kenbare punten oplevert buiten den Goenoeng Baik, nabij de kust 
gelegen beN. een kleine baai, waar men een breeden waterval ziet afstorten. De 
Sebakor (Rijklof van Goens)baai, welker steile, rotsige ZW.punt, Tg. Ton- 
gerai, een uitlooper is van den genoemden berg, heeft, behalve aan de hoeken, 
oploopende kusten; beN. deze baai herneemt de kust weder haar vorig karakter, 
maar komen toch reeds zandstrandjes voor tusschen de hooge rotshoeken en in 
de Weribaai is zij niet meer rotsig, maar blijft steil oploopen naar hoog berg- 
land hetgeen beW. Fakfak meer geleidelijk geschiedt. De Westkust van het 
tusschen deze kust en de Mac Cluergolf uitstekende schiereiland is sterk ver- 
brokkeld door een drietal zeer scherpe en ver uitstekende, hooge rotshoeken, de 
uitloopers van hoog, zwaar begroeid bergland, van welke hoek Fatagar de 
N.lijkste is. 
De droogvalling langs de kust van de bocht van Lakahia tot hoek Fata- 
gar bepaalt zich tot enkele randjes koraal bij de vlakkere gedeelten, afgewisseld 
door zand waar de rivieren uitmonden, daarbuiten is het plat alleen breed voor 
de Kamrau- en Sebakorbaaien en rond hoek Fatagar, terwijl het zeer smal 
is tusschen de Kajoe Merah- en Tritonbaaien en rond en beN. kaap van den 
Bosch; de rand is overal steil. In de bocht van Lakahia steekt van den Oost- 
wal, zoowel naar het Zuiden als naar het Westen, een bank af met vele droge plekken. 
Op die bank ligt het lage, begroeide, gelijknamige eiland, vóór de Kajoe 
Merahbaai vindt men daarop het hooge eiland van dien naam met twee scherpe 
„toppen langs den Zuidkant en rotsige steile kusten dat, met de aan de hoeken 
gelegen eilandjes en rotsen, de baai grootendeels afsluit. Buiten het schiereiland 
tusschen deze en de Tritonbaai, en daarvan gescheiden door straat Iris, ziet 
men het heuvelachtige Dramai en het bergachtige Aidoema, dat geen kenbare 
toppen heeft, beide met steile rotsige kusten en enkele voorliggende eilandjes en 
steenen; beW. de NW.punt van het laatste treft men eenige eilandjes en gevaren 
“aan in den ingang der Tritonbaai, waarin Maoewara en Semisaron de 
grootste eilanden zijn. De smalle Koningin Sophiastraat, waar aan den Noord- 
inloop verscheidene gevaren onder den wal liggen, scheidt, beZ. de Bitsjara- 
baai, de kust van het lange, smalle, heuvelachtige Namatotte met steile, rotsige 
