486 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
ruggen een zeer gehakkelden vorm. BeZ. de Waisaibaai, met enkele rotsge- 
deelten langs de oevers, wordt de Westkust gescheiden van de op de Zuidkust 
liggende Kaboeibaai door een hoog, smal schiereiland waarvóór, tot op grooten 
afstand in zee, droogvallende koraalbanken en gevaren liggen; beN. deze treit 
men, aan den ZO.hoek der baai, die hier en daar rotskust heeft, het hooge, ronde 
eiland Gemien aan. Tusschen deze en de Aljoeibaai heeft de kust eenige ver 
uitstekende hoeken, gevormd door uitloopers van het bergland, waarlangs slechts 
enkele eilanden liggen. De Aljoeibaai dringt zeer ver het land ín en wordt 
door van de Noord- en Oostkust afstekende schiereilanden verdeeld in een buiten- 
en twee binnenbaaien, van welke de laatste N.lijke een buitengewoon onregel- 
matigen vorm heeft; zoowel in en voor de buitenbaai als in de binnenbaaien 
vindt men tal van kleinere eilanden. De kusten zijn aan alle kanten steil en rotsig, 
hier en daar met een stukje strand er tusschen, alleen achter in de N.lijke bin- 
nenbaai vindt men een met rizophoren begroeid strand. 
De NW.kust van het eiland, waarop een afgeknotte kegelvormige top met 
witten kalkwand zichtbaar is, bestaat uit een bergachtig, hoog, buitengewoon 
grillig gevormd schiereiland, dat steil uit zee oprijzende landtongen heeft en met 
Waigeoe samenhangt door een zeer smalle nek beZ. de aan de Noordkust diep 
indringende Saripabaai met rotsige kusten. Tusschen deze landtongen worden 
kleine baaien gevormd, waarvoor en waarin door begroeide rotsen en steenen 
omringde eilandjes liggen, van welke het bruinverweerde Me met eem hoogen, 
steilen kam aan de Westpunt, dicht beW. de Mane Tep baai, waarin een rivier 
uitmondt, het grootste is. Ë 
De Noordkust is tot de Fofakbaai, de eenige belangrijke op dit gedeelte, 
„meest rotsig en onherbergzaam, op sommige plaatsen haast loodrecht uit zee 
oprijzende met vele voorliggende puntige rotsen; NW. van de Arago baai liggen, 
op grooten afstand uit den wal, de hooge, begroeide Saprang- en Lolohrotsen. 
BeW. die baai, waarvóór het hooge, gehakkelde eilandje Manman ligt met twee 
grotten aan de Noordkust en beZ. het hooge, rotsige Schoeneiland met een 
hoogen heuvel op de Zuidpunt die loodrecht naar zee afvalt, ziet men, nabij de 
kust, de suikerbroodvormige berg Serodjil te midden van spaarzaam begroeide 
heuvels. De slechts enkele K.M. breede strook tusschen de Noordkust en de 
Majalibitbaai is heuvelachtig, beO. deze ligt de Fofakbaai met smallen, aan 
weerszijden steilen ingang, waarvóór aan den Oostkant rotsen en op den wal een 
kegelvormige heuvel oprijst. De oevers zijn meestal rotsig en in het Oostgedeelte, 
waar een modderbank voor de kust ligt, vindt men eenige eilandjes; de landtong 
beN. dit gedeelte is hoog en heeft een waterval. Het kustgedeelte beO. deze baai 
is minder grillig ingesneden, het bergland vermindert in hoogte en wijkt hier en 
daar van de kust af, waardoor enkele strandvlakten worden gevormd. Hier ligt 
het bruingekleurde, tafellandachtige, groote eiland Manoeran en ZO. daarvan, 
dicht onder den wal, het rotsige Lawak met een hoogen kenbaren heuvel aan 
den Noordkant, en treft men aan de kust de Kabareibaai aan, welke aan den 
NO.kant een scherp uitloopend, rotsig schiereiland heeft; verderop liggen, beO. 
de uitspringenden hoek Wariai, het groote eiland Boni en het kleinere Bo m- 
