Kustbeschrijving van den O.-l. Archipel. 487 
bedari, omgeven door uitgestrekte koraaldroogvallingen en talrijke gevaren onder 
en boven water. 
De Oostkust van Waigeoe heeft over het algemeen hooge kusten, waarachter 
zich heuvelland, dat oploopt naar een hoogen zadelberg, glooiend verheft; de 
uitspringende rotsige hoek beZ. kaap Lamarche heeft hier den kenbaren heuvel 
Poepri en hoek Monfata, de Oostpunt loopt vrij laag naar zee af. 
De Zuidkust van het eiland is minder grillig ingesneden dan de Noordkust, 
behalve eenige kleinere, vindt men hier alleen de Majalibit- en Kaboeibaaien. 
De kust is meestal rotsig en loopt op naar hoog bergland, uitgezonderd een ge- 
deelte beW. den hoogen, rotsigen hoek lmbikwam, dat geleidelijk oploopt naar 
heuvelland met sterk gehakkelde kammen. 
De Majalibitbaai is aanvankelijk zeer nauw met hooge, steile oevers, wordt 
vervolgens wijder en heeft in het Noordgedeelte een kom met drie inhammen, 
omzoomd door lage oevers. Deze inhammen worden gevormd door heuvelachtige, 
naar het midden uitspringende landtongen, waarvóór en waartusschen hooge, 
rotsige eilanden liggen, van welke het grootste en Z.lijkste, het steile Be met 
witte wanden is, aan de vlakke oevers van ieder der inhammen rijst een heuvel 
op, van welke de beide N.lijke fraai kegelvormig zijn. 
De Kaboeibaai, ingesloten door hoog land en met zeer steilen ZO.oever, 
waarvóór het eiland Oera ligt, heeft vooral in het Westgedeelte rotskust, vóór 
de Noord- en Westkusten ligt een zeer breed kustrif met tallooze rotsen en 
eilanden, waarvan alleen Mjanet een kenbare top heeft. De baai wordt om de 
Zuid gedeeltelijk afgesloten door het hooge Gam, van Waigeoe gescheiden 
door de zeer smalle, ondiepe straat Kaboei met loodrecht oprijzende oevers, 
waarvan het bergachtige Westgedeelte diep ingesneden is door drie groote baaien, 
van welke die op de Zuidkust geheel afgesloten is door eilandjes en gevaren 
terwijl een kleinere, aan de NW.punt, daarmede geheel is gevuld. Het Oostge- 
deelte van Gam heeft een N.lijke en een Z.lijke heuvelrij met scherpe toppen en 
daartusschen een lager heuvelland; de Oostkust is zeer steil. 
Het droogvallende kustrif rond Waigeoe bepaalt zich tot enkele randjes 
koraal, welke alleen op de NO.kust, tusschen het eiland Boni en den heuvel 
Poepri, eenige uitgebreidheid hebben. Langs de Noordkust begint het steil naar 
zee afvallende plat rond het eiland smaller te worden buiten het eiland Boni, 
aan de Oostpunt steekt het, met vele droge ruggen en plekken tot aan den rand- 
toe, in een punt ver uit en wordt dan aanvankelijk smaller langs de Zuidkust, 
waar er niet minder steile gevaren op liggen. Bij hoek Imbikwam treft men 
daarop, aan den rand, het met hoog geboomte begroeide Wajam aan en beW. 
dit eiland loopt, tot voorbij de Majalibitbaai, langs dien rand een hier en 
daar afgebroken rug van koraaldroogvallingen en gevaren beW. welke, dichter 
onder den wal, het grootendeels kale, lage Saonek Besar met een heuveltje 
aan de ZO.punt, het hoogere, rotsige, begroeide en koepelvormige Saonek 
Ketjil en het rotsige, begroeide Camphuys liggen. ZW. van deze vindt men, 
aan den rand van het plat, het hooge smalle eiland Mansoear, dat drie toppen 
heeft met een laag gedeelte tusschen de beide W.lijke en hooge, loodrechte, 
