490 Kustbeschrijving van den Ol. Archipel. 
BeZ. het Wandammen schiereiland steekt, beO. de Jauerbaai met vlak, zan- 
dig strand bij Bawe, een hoog, bergachtig, veel kleiner schiereiland om de NO. 
uit, dat eindigt in den Hoogen Zuidhoek, beZ. welke men bij Napau een 
zandstrand aantreft dat dicht begroeid is met klapperboomen; beN. deze baai 
ligt het lage Angra Meos. Meer om de Zuid neemt het gebergte in hoogte af 
maar de kust blijft steil in zee afvallen, behalve bij Manoekwaar, waar een 
strand wordt gevonden met daarachter gelegen hoogvlakte; bij den Lagen Zuid- 
hoek is het gebergte reeds van de kust geweken en treft men zacht oploopend 
terrein aan. Langs dit kustgedeelte vindt men kleine eilanden en begroeide rotsen, 
van welke de uiterste namen dragen van Hollandsche steden en daartusschen 
zeer talrijke riffen. 
Op de Zuidkust is de oever laag en loopt het glooiend terrein op naar met 
zwaar bosch begroeide heuvels, alleen bij den Pinksteroosthoek is het ter- 
rein eenigszins geaccidenteerd; op dit gedeelte monden verscheidene rivieren 
met een ondiepen mond uit, van welke de Wanggar de voornaamste is. Bij 
den Pinksteroosthoek liggen de kleine Haarlemeilanden en NO. daarvan de 
grootere, lagere Mooreilanden, van welke het W.lijke, Noeto Roetomordja, 
beplant is met klapperboomen. 
Tusschen deze beide eilandengroepen verandert de kust van aanzien. Aldaar 
komt nog heuvelland tot aan den oever, maar reeds in de delta van de Lagare- 
rivier is de kust moerassig en het achterland is tot ver in het binnenland zóó 
laag, dat het met hoog water onderloopt, boven welke watervlakte de heuvels 
dan als eilanden uitsteken. Tot den mond van de Mamberamoririvier vindt 
men een door tallooze delta’s van riviermonden verbrokkelde, met rizophoren 
begroeide kust, waarachter struikbegroeiing begint. Slechts bij den Olifants- 
hoek, waar de groote diepe Waipoga uitmondt, naderen weer enkele heuvels 
de kust en van daar tot Geelvinksoosthoek treft men een smalle, met aroe- 
boomen begroeide zandstrook aan; over groote uitgestrektheid vindt men hier 
talrijke doode boomen. Hier en daar, o.a. in de baai beO. de Mooreilanden, 
liggen langs de kust koraal- en modderbanken. Bij den Valschen hoek vindt men 
het eilandje Neo. 
BeO. dien hoek vormt de kust een diepe bocht, waarvóór tot ver in zee 
modderbanken liggen, welke op enkele plaatsen droogvallen; de oever blijft het- 
zelfde karakter behouden, alleen zijn de rivieren belangrijker en het aantal kre- 
ken, waardoor de moerassen afwateren, grooter, onder de eerste zijn de Wabarí 
en Barapassi, van welke de oevers op eenigen afstand van de kust reeds droog 
boschterrein hebben, de voornaamste. Ter hoogte van Wonti, waar warme mod- 
derbronnen worden gevonden, komen lage heuvelrijen, uitloopers van het van 
Reesgebergte, tot op eenigen afstand van de kust,en hebben hun grootste ver- 
heffing in den kenbaren Kamoe Sopedai, beO. den grooten Kerkberg. De 
Oostkust der baai wordt gevormd door de uitgebreide, ver uitspringende delta 
van den Weir, een zijrivier van de Mamberano; achter een smal, met aroeboo- 
men begroeid zandstrand strekt zich hier het moerasland weder uit. 
