492 Kustbeschrijving van den O.-l. Archipel. 
op groote hoogte een licht gekleurden band en van de Korimbaai tot hoek 
Waririsbara, de Oosthoek van Biak, ligt een smal strand. 
Het kustrif rond het eiland is overal zeer smal en steil, alleen van de Soang- 
garei tot Bosnik is het iets breeder. 
De kusten van Soepiori en Biak vertoonen op zeer vele plaatsen op eenige 
meters boven de hoogwaterlijn een, soms twee uitgespoelde oude brandingslijnen, 
deze worden ook gevonden op enkele der begroeide, eenigszins verheven 
Padaido-eilanden, ZO. van Biak geiegen. Van de Westgroep liggen Auki, 
dat steenachtig is, Woendi, Pai en Noesi op den rand van een zeer uitge- 
breid atol; Pakriki, in het midden der beide groepen, heeft een tafelland. 
Van het plat rond de Schouteneilanden is niets bekend. 
BeW. deze groep ligt het weinig bekende Noemfoor, dat in het midden 
vrij hoog is en naar alle zijden glooiend afloopt. Met uitzondering van een kleine, 
rotsige plek aan de Westkust, is het geheel omgeven door een breede koraal- 
kuststrook, waarvóór zich riffen uitstrekken, welke op sommige gedeelten zeer 
breed zijn; kampoeng Roembaai op de Westkust is kenbaar aan de eenige 
klapperboschjes die men op dit kustgedeelte ziet. Rond Noemfoor liggen eenige 
eilandjes maar van het plat is niets bekend. 
Meosnoem, ZO. van Noemfoor gelegen, is smal en heeft langs de zeer 
steile Zuidkust, welke alleen is onderzocht, een bergrug met hooge toppen, de 
Noordkust heeft twee baaien, welke vrij diep het eiland indringen. Langs de 
Zuidkust van Meosnoem is het plat smal en aan de Oostpunt liggen daarop de 
hooge begroeide Pono Kabaieilanden en buiten de Westpunt het hooge be- 
groeide Swandai. 
Het zeer lange, smalle Japen, beZ. de Schouteneilanden gelegen, heeft over 
de geheele lengte een hoogen, onafgebroken bergrug, die naar de Oostpunt vlak 
afloopt en naar de Noordkust overgaat in een lager gebergte, dat steil in zee 
afloopt en slechts aan den mond van enkele riviertjes eenig strand heeft. Aan 
deze kust vindt men eenige kleine baaien, van welke die van Pom kenbaar is 
aan een zadel in het gebergte daar beZ. en die van Awek aan een helder wit 
zandstrand aan den Oosthoek. BeN. de eerste liggen de lage, begroeide eilandjes 
Abai en Meos mi, omgeven door een rif. 
Van de Zuidkust is iets meer bekend, de baaien zijn hier talrijker en groo- 
ter. De Westpunt van Japen is vrij hoog en steil, op de Zuidkust ligt daar de 
door hoog land ingesloten Wooibaai, met rotsige oevers bij den ingang en met 
rizophoren begroeid strand achterin. BeO. deze liggen de Ansoeseilanden, van 
welke Marioepa het ZO.lijkste en ook het grootste en hoogste is; Ansoes 
heeft aan de Westpunt twee zuilvormige rotsen waarvan een, naar den vorm, 
Batoe Pandita wordt genoemd. NO. van Marioepa treft men aan de kust de 
baai van Papoema aan en beZ. dit eiland liggen in de zee de Koeren- 
eilandjes, van welke het O.lijkste een zadel heeft. BeO. deze heeft de kust geen 
strand, maar rijzen tot de Seroeibaai, waar eenige witte plekken in het overigens 
zwaar begroeide gebergte worden gezien, begroeide steenklompen uit zee op; in 
de laatste baai is het strand rotsig en ziet men veel klapperboomen, waarachter 
PED hiel f n 
tied dtech adhesie ete dn oen 
al seed eter arn ar) 
TA Ee VON 
