1. Burmannia bicolor MARTIUS. 
Nova Gen. et Sp. plant. I, pag. 10. 
SEUBERT, Flora brasiliensis, fase VIII, pag. 55 (ubi fusius 
de synonymia). 
Herba! annua usque ad 30 cm. alta. Radices fibrillosee, 
sat pauce, haud bene evolutse, subsimplices. Caulis erectus, 
simplex vel parce ramosus (ramis erectis), teres vel teretius- 
culus. Folia basalia (rosulata) usque ad 6, bene evoluta, 
pleraque patentia — patentissima, vulgo persistentia, late 
lanceolata (2,5— 3 mm. lata, 7—8 mm. longa), breviter acumi- 
nata, distinete trinervia, semiamplexicaulia; cawlina usque ad 
4, inferiora sat bene evoluta, erecta, linearia vel subulata 
(usque ad 10 mm. longa), sabamplexicaulia, superiora valde 
rudimentaria. Flores solitarii, bini vel plures (usque ad 3), 
in cymam bifidam contractam dispositi, singulus bractea 
ovata — lanceolata, acuta vel breviter acuminata, usque ad 
4 mm. longa suffultus, brevissime pedunculatus (pedunculo 
semper quam bractea breviore); tubus cum ovario ad 10 mm. 
longus, parte epigyna paullulum constriecta, ovario fructuque 
immaturo duplo longior, alis semiobovatis vel late semiellip- 
ticis, tubo latioribus, membranaceis, coeruleoviolaceis; limbi 
lacinige lute&e, exteriores erecte, usque ad 2,2 mm. longee, 
late obtuseque deltoides, margine subinvolutee, interiores in 
fauce conniventes, 0,8—0,9 mm. longee (exterioribus fere triplo 
breviores), lingulate, apice rotundate vel emarginate, extus 
(dorso) suleo longitudinali predite. Anthere subsessiles; 
connectivo lato, deorsum in appendicem curtam, conicam vel 
subtriangularem, sursum in erura duo cum laciniis exteri- 
oribus coheerentia excurrente; loculamentis binis subglobosis, 
1! Descriptiones, nisi aliud affertur, ad specimina a nobis collecta, quorum 
meliora nunc in Herbario Regnelliano Musei botanici Stockholmiensis asser- 
vantur, confecte sunt. 
