I27X ^^ 



fiut X« Si hitvata, t« ds riXiittvTKfZa, oiov jSorpa^oj Kul Mog- 

 ivko?. De anim. I. p. 5, et lat. II, i, 1, 7 p. 7 

 (A, a. ' 7). — altero loco: 



Kai nogSvlos Tot? tcogI xol tä ovQuiai (natat sc.) 

 ^jtl d'onoiov ykcivst. rö ovgalov oJg fiixQOV hxaGui (Hyaka. 

 Ibd, I p. 13, €t lat. II, 1, 5, 3, P-.i?. (.A,e,6. — * tertio 

 loco: 



"EwSgtt tl iöxi Tov srfQov rgönov Sia iipi tov awfiarog 

 %gtt6tv jtot TOV jSiov , Sau öixszai fxiv rov aiga , ^jj 6k iv 

 «w vygm, ij 06a dixixai, fttv z6 vyqov «al i'^ft ßqäyiia, 

 Tcogeveiat, 6'hg tö |)?pöv nai kafißavci rgoqiijv. — "Ev 

 Si füovov vvv anrai roiövrov , o xctlovfisvos xogdvkog. 

 ovxos yciQ nviv^ova fisv bx, i'x.^i' akka ßgayiia, nogtvcrai 

 fiif TO Itj^ov xai ka^ßävsi rgoq)Tjv tbtqÜjiovv S'ionv, mg 

 wxi ne^iviiv nscpvxög. — Ibid. I p. 347, et lat. II, 8, 

 «. 6, P- 346 (0,^^, ^^•,~ ' quatto loco: 



Ot Si KOQÖv-oi ßgäyiia i'xovzig, nödxg hovai. mt- 

 (vyitt yag ovk iXOvQiv , akka tijv övgiiv (laviiSt] xcu nka- 

 tHctv. — B' part anim. IV, 13, A p. 1044 (ed. du 

 Val,). •* qainto loco: 



TW di nSöäg i'xovtav fv {'x« ßgayxiov ftövov rüv 

 ri9e"0Vt^^^^v, 6 xakövjxevog Kogdvkog. '' afia 6i nvev^ova 

 ^i ßgayxiu oväiv mnzai nng IVov. De resp. X, E, p. 

 725 (ed. du Val.). — « r . r 



Athenaeus, (circiter CC p. C. n.) cui fragmenta, 

 compilata ex Aristotelis operibus, maximam ad par- 

 tem temporum injuria nobis raptis, plura debemus 

 talia nobis commemorat (ed. Casauboni p.3o6, l.VII. 

 c. 16. ed. Schweigh. t. gr. III. p. ijo, et notae IV, 

 p. 274): 



KogSvkog. — tovitov 'AgiGzorikfig q>ti<s\v an(plßiov 

 tlvat, xat TikivtSv vno rä rjkiu. (.avcc&ivrct) Novniviog Öi 

 bf Akuvtiiim Kovgvkov. avxov iiakii. 



Toiai MV agiitva nävxa nügonkiaauio Si (ivgct 

 Kovgvkov ^ ncig^va ij hvakirjv ignikkav. 



itfifivijTai di xal KogSvklSog h> rovxoig' 



i Aquatilium alia sunt marina, alia fluvialia, alia lacu- 

 stria, alia palustria, ut rana et cordjlus. 



4 Cordylus et tauda et pedibus natat; habet autem cau- 



dam (jualem glanis, si magnis licet parva componere. 



5 Aquatilia autem sunt etiam altero modo propter corpo- 



ris temperamentum et victum. Quae cum aerem re- 

 cipiant, Tivunt tarnen in humore: aut <juae humorem 

 recipiuut branchiisque sunt praedita, ted migrant in 

 ficcum atque capiunt cibum. Unum autem risum est 

 tale , quem cordylum vocant. Is pulmonem non habet, 

 led branchias habet ; egressusque in siccum capit ci- 

 bum ; quadrupesque est etiam, ut sit aptus ingredi. 



6 Corduli, quamvis branchiis praediti, pedes habent.'quon:- 



am penna carent, caudam etiam habent laxam et latam. 



7 monendum est, modo ■noqSvlo'S, modo xo^dvlos legi. 



8 At e pedatis quae novimus unum tantummodo branchia» 



tum est, cordulus nomine. Caeterum simui et pulmo- 

 nem et branchias habere, nullum unquam visum est. 

 * Cordylus. Hunc Aristoteles in terra pariter et aqua de- 

 gere scribit: eumque mori, ad solem cum exaruit. Nu- 

 Dienius in Halieutico eum Corylon vocat. 



, 1272^ 



In locis duobuä pr?orißu8 Aristotelis notnen: 

 %QgSvkog in omnes generis, Triton nominati, species 

 reterri posse, luce ciarius patet, in tertio loco autem 

 quid iv äignificet, quibusdam dubium esse videatur, 

 mihique propter hoc jv opponi possit: 



„TJnde venit, cum complures species tritonum 

 in Graecia vivunt, Aristotelem dicere unum (Fv), 

 qualera describit solura esse atque existere? Si kÖq- 

 Svkog tritonum species qiiaedam esset, Aristoteles 

 non diceret: 'iv , igitur nögSvkog animal a tritonibus 

 atque salamandris diversum esse oportet. Quum. 

 vero in Europa non alius urodeles, exceptis hisce 

 tritonibus ac salamandrarum iarvis branchiis, nisi 

 Proteus respirat, Kog&vkog Aristotelis nil nisi Proteus 

 anguinus esse potest." 



Quod mihi ita contradici posse videatur, hisce 

 utens rationibus mox removebo: 



Quamobrem dicit Aristoteles: KogSvXog nvzvfiova 

 Hev «X i'xtt, äkXa ßgäyxia ? Proteus noster, ut inter 

 omnes constat, puimonibus non minus quam bran- 

 chiis respirat; in tritonibus vero pulmones inde ab 

 initio quidem, sed quum respirationi usque ad me- 

 tamorphosin inutiles sunt, minimae et purum con- 

 spicuae adsunt. — Aristoteles autem, cum dicit 

 cordylum esse animal branchiis respirans, semper de 

 tritonum lai-vis locutum esse hocce adparet, quod 

 investigatorem illum excellentem pulmones Protei, 

 nii Hercle, non latuissent! Uli autem, quod pulmo- 

 num prima rudimenta in tritonum Iarvis non anim- 

 adverterit, non sit vituperationi. Bis mille annos 

 post Aristotelem et clarissimum Camperum ac nu- 

 perrime Cuvierum magnum, tnomenta non minus 

 gravia in sirenis lacertinae anatomia latuerel 



Porro id mihi spectandum esse videtur, vetc- 

 res scriptores genera animaliiim, praesertim mino- 

 rum, non in species distinxisse. Aristoteles e. g. 

 non de variis ranis scribit, comprehehdit eas sub 

 nomine communi: ßäxgaxog. Talia exempla sexcenta 

 legere possumus, neque obliviscamur aevum ante 

 Linneo ab illo post Linneum coelo toto se distin- 

 giiere. Ne igitur miremur Aristotelem larvas trito- 

 num omnium tanquam unnm speciem sub nomme 

 KogSvkog comprehendisse. Et recentiores clarissimi 

 naturae serutatores simili modo errant et usque ad 

 hunc diem larvas et imagines tritonum et salaman- 



His adaptata sunt omnia : tu nunc exarmato MyruRi, 

 Sphyraenam , Corylon , Tel marinam Cicadam 

 Corydelidis idem sie meminit: 



Aut Myas, aut Equos aut glaucam Corydelin. — 

 Patet , Athenaeo ipsi animal illud, quod Aristotele» KOp- 

 Svkos nominat, obscurum fiiisse , quum pessime inter 

 hocce et piscem quendam distinxit, censuitque idem 4^s- 

 «e nomen : xö^ävXo;, xoiJpuAof et xöqvXt;. Piscis igno- 

 ti vero, »ögvlis appellati, mentio fit in opere Numenii, 

 poetae ichthyologi , cujus aomen tantum novimus. 



