242 
Biferiptit 
Eocst. 
De Lapidilus Bivalvibus. 
MEMBRUM II. 
De Lapidibus bivaluibus, firiatie. 
— oS Gen RE —— 
CA P. f. 
De Lopidint bivaluibur, opns anritit, quibufdess 
Pe&tinite id i. 
TITULUS XLVIIL 
^ Pelfiniter rarioribus flriis. 
4z 10. 12.13. Tab. 4. D. Plott ? | 
H [C lapis, quem deícribo;. exiguus elt; vix Uncialis ; 
at ex his aliqnot vidi, qui dnos digitos à ver&iee ad 
imum ambitum implerent. 
Huic auricula ftriatz ; at in hoc ftris & rare & emi- 
nentes 5 item illas alie lineole exigue & Spes uM 
ciunt. 
Pe&inum more paulatim ? à cardine latefcit & imo am- 
bitu rotundatur admodum leviter gibbus eft. 
Hunc lapidem nufquam biforem adhuc inveni 5 at (ae- 
piüs defectivum, vel auriculis: vel majore etiam fui parte 5. 
quiqs fic quidem confideranti facile agnoícendus cflet. 
Huic valdé tenuis materia cruftacea 3 at ex natura Sele- 
nitz cujufdam. 
Huic color fublividus, fzpiis ferrugineus, & albidus. 
In Lapidicinis faxi albidi calearit, quz juxta Hizder- 
skelfe & Thornton in vicinia Pickerizg agri Eboracenfis, 
copiose habentur, 
TITU- 
