(8) 
apparent. Saepe etiam pedes vel antennae, et hae certe in basi, 
corpore reliquo dilutiores videntur. Semper tarsi colorem palli- 
dum vel testaceum exhibent. Colores nec metalliei, nee viridi, nec 
cocrulei reperiuntur. 
Sceletus cutis externus corneus vel chitinosus, rigidus, ple- 
rumque pubescentia brevi vel longiore grisea vel fulvescenti- 
grisea obsitus, vel pilis longioribus inspersus est. Vestimentum 
pilorum tamen dense hirsutum non obvenit. Saepius pili cre- 
briores proveniunt versus apicem thoracis vel circa declivitatem 
posticam elytrorum. Praecipue vero et semper densiores illi sunt 
supra os in frontis margine antico, ibique ciliati esse solent. In 
superficie elytrorum pili plerumque rigidiores, in ordines serti, 
plus minusve erecti, saepius etiam squamuliformes exstant. In 
reliquis vero corporis partibus dispersi sunt. Haud raro etiam 
frons capitis pilis densissimis tecta vel ut antennae setis cirratis 
vel crispatis miro modo ornata videtur. 
Caput in omnibus Tomicinis globosum vel subglobosum, cras- 
siusculum quidem at thoracis margine apicali semper angustius, 
adeoque eo receptum est, ut desuper intuens nihil nisi extremas 
partes frontis vel mandibulas subprominentes videre possis. 
Insignite est ita in genere Amphicrani, eui caput totum in tho- 
racem plane retractum est, adeo ut, etiamsi de fronte intuearis, 
extremas modo oris partes atque antennas porrectas conspicias. 
Exceptionem contrariam levem faciunt in hac re genera Crypturgi, 
Dolurgi, Aphanarthri, Triotemni, ctc., utpote quorum caput in 
rostellum brevissimum vel vestigium tantum rostri subproduetum 
exeat. Qua re ut et habitu totali reliquo corporis haec gencra 
aliquo modo Curculiones vel potius Hylastem in memoriam 
ducunt, nec non tali modo transitum aptum constituunt inter 
Tomieinos atque Hylesininos. Frons plerumque convexiuseula, 
rarius plus minusve deplanata, saepius vero in individuis sexus 
masculini impressa vel excavata est. 
Labrum transversum, quadratum, truncatum et margini antico 
epistomatis intime connatum eique insertum est, adeo ut difficile 
dignoscendum sit. Unum exceptum hace re esse videtur genus 
Problechili (Gymnochilus mihi olim), cui labrum subquadra- 
