(29) 
trandum, ita ut ex conspectu, ex aere lumineque evolent cer- 
nique desinant. Introitu facto ii, qui modo sub cortice vel intra 
eum vivunt, initio fodinam nuptialem rodunt, et in hae, si non 
jam antea, (quod saepe vel in ore introitus fit), fecerunt, mares 
et feminae coeunt. Ïi vero, qui in ligno penitus crescunt, jam 
in sulcis vetustis relictis, a matre anno priore factis, coitum fece- 
runt. Harum feminam itaque fodinam nuptialem facere necesse 
non est. Haec etiam, ut opinor, causa est, quare in novis sul- 
cis a femina Xylebororum (disparis, monographi, dryographi, 
Saxesenii) nuper factis nunquam individua maseula repererim. 
An id etiam in Trypodendris (domestico, quercus, lineato) fiat, 
quorum utriusque sexus individuüa fere numero aequali gignun- 
tur (ego numeravi in compluribus iisdem familiis 56 feminas 
‘eum 55 maribus) pro certo affirmare nequeo. De ceteris antea 
nominatis speciebus jam propter raritatem, qua mares gignun- 
tur , vix aliter conjectari potest. 
Ex foraminis introitus fine vel ex fodina nuptiali, prout diver- 
sitas specierum est, in varias partes sulci principales deinde 
roduntur, quorum in crenula, ut jam antea dictum est, dextra 
et sinistra femina ovula dilute lacteo colore pieta ponit, ex qui- 
bus paucis diebus post larvae proveniunt et cuniculos, in omnes 
partes, uti jam dixi, egredientes, prorsus perrodunt. In hae iti- 
nere ne colligant cum vicinis cuniculis, diligenter cavent. Ad 
justam magnitudinem et in finem itineris perventurae larvae 
eunabula faciunt, in nymphas et perfectas imagines transmutan- 
tur et aut per nova ora exitus ab ipsis facta, aut retro Er suleum 
vetustum matris in aperlum proveniunt. 
Quamquam Tomicini aeque atque omnes ceterae Scolytidae 
animalia pigra et valde immobilia, aures apertaque defugientia 
sunt et plurimum vitae tempus in interioribus arboribus conte- 
runt, facultate permedioeri volitandi etiam rarius utuntur, lamen 
majore gradu quam ullus alius ordo insectorum vel forte etiam 
animalium in omnes mundos pervulgati et diffusi esse viden- 
tur. Certe is in hac re locus praecipuus inter omnia orbis terra- 
rum insecta adscribendus est. Nam nostrorum animalium non 
solum in omnibus regionibus, quibus arbores crescunt, propriae 
