FRIDERICI WELWITSCHII SERTUM ANGOLENSE. 11 
abrupte cuspidatis basi exauriculatis; fructu ovato-ellipsoideo longitudinaliter 
sulcis levibus latiusculis percurso. 
Habitat in silvis primævis editioribus Distr. Golungo Alto et paullo frequentius in silvaticis rupestribus 
Distr. Pungo-Andongo ad 2500-3500 ped. altit. A Novembr. usque Januarium florens, Maio- 
Julio fructificans. Exsic. Welw. Iter Angol. n. 774 et 776. 
Arbor 20-30-pedalis, coma densiuscula ovoidea, trunco recto ad basim 1-14 ped. diametri, cortice 
obiter rimoso aspero nigrescente; rami primarii erecto-patentes, secundarii et ramuli paten- 
tissimi cylindracei, juniores et floriferi purpurascentes, subdistiche foliati. Folia alterna, petiolo 
brevi 2 lin. longo canaliculato suffulta, obovato- vel elliptico-oblonga, nune ovato-lanceolata, 
453 poll. longa, 2 poll. lata, basi cuneato-angustata, apice abrupte acuminata vel breviter cuspidata, 
margine integro, penninervia, supra intense viridia nitidula, subtus absque nitore pallide virentia, secun- 
dum expositionem arboris nunc membranacea et decidua, nunc plus minusve coriacea et persistentia. 
Flores speciosi, totius ordinis facile elegantissimi, multicolores, suaviter odori, in ramulorum extre- 
morum ramellis abbreviatis solitarii, longius pedunculati, nutantes, demum penduli, peduneulo oppo- 
sitifolio, gracili, circiter 2 poll. longo, medio bractea ampla, membranacea, herbaceo-viridi, late ovata, 
vel cordato-ovata acuminata, longitudinaliter plurinervia, semiamplectente, demum decidua munito. 
Sepala a lata basi lanceolata, petalis multoties breviora, herbaceo-viridia, undulato-crispa, a basi supra 
pedunculum reflexa, longe persistentia. Petala (basi semper inter se coalita mox post fecundationem 
a calyce annulatim soluta et junctim secedentia) tenuiter carnosa, exteriora elongato-ovata sensim 
acuminata, obtusiuscula, 2-21 poll. longa, utraque superficie reticulatim scrobiculata, a basi patula 
arcuatim incurva, lateribus undulato-crispis recurvis, primum e viridi purpurascentia basi nivea, 
demum maculis circularibus rubris, aurantiacis et flavicantibus undique variegata, interiora exterio- 
ribus multoties breviora et duplo angustiora, erecto-conniventia, omnino albida vel albido-rosea, levia, 
margine plano, spathulata, unguibus latiusculis fere laminæ æquilongis, lamina nune transverse 
elliptica, nunc obcuneata abrupte cuspidata, cuspide obtusiuscula barbulata. Stamina et gynecium 
generis; antheræ badio-albidæ, loculis contiguis; pollen albidum. Ovarium bene efformatum, mox 
post fecundationem verticaliter pluristriatum ; stigma nunc integrum peltatum, nunc obscure pluri- 
lobulatum vel solummodo obiter radiato-striatum. Fructus in pedunculo nune lignose indurato et 
incrassato pendulus, suberoso-lignosus, glabriusculus, ovato- vel oblongo-ellipsoideus, 6 poll. circiter 
longus, 33-33 poll. diametro, basi obtusus, vertice breviter apiculatus, secundum longitudinem sulcis 
pluribus latis sed parum profundis costisque obiter prominentibus percursus, unilocularis, pulpa 
farinosa fuscescente semina involvente farctus, indehiscens, vel rima longitudinali apertus. Semina 
numerosa, oblongo-obovoidea, 5-7 lin. longa, ad hilum oblique truncata, mutua pressione non raro 
varie gibba vel angulata ; testa tenuiter coriacea, tenax, levigata, fusco-badia, nitida ; albuminis cera- 
ceo-carnosi gratissime et fortiter fragrantis lamellæ numerose, planiusculæ, æquali fere inter se 
crassitudine, respectu peripheriæ seminis verticaliter seriate. Embryo minutus, hilo proximus. 
Observatio.—Semina Monodore Angolensis, uti illa Monodore Myristice ab autochtho- 
nibus ob nuclei aroma gratissimum, illud Myristice moschate æmulans, nec non ob 
virtutem egregie stimulantem et restaurantem magni æstimata, hinc inde etiam in 
condiendis cibis usitata multoque commercio circumyvecta, in omnibus mercatoriis Ango- 
lensibus prostant et sub nomine “ Xipepe " vel *Gipepe" venduntur. Arbores ipsæ amba- 
rum specierum in Angola plerumque “ N-pepe, in Insula Sti. Thome autem” “ Jobo” 
nuncupantur. Nomen vero “ Yipepe" vix idiomati Bundico proprium, sed spurium, et 
ni fallor, a vocabulo “ pepper" (Piper) olim a mercatoribus Anglicis ibidem introducto, 
derivatum et a Nigritis, commercii gratia, genio linguæ Bundicæ accommodatum. 
c3. 
