38 FRIDERICI WELWITSCHII SERTUM ANGOLENSE. 
branco” vel * Mangue do Monte" et hinc inde etiam “ Paco de Golungo Alto" vocatur. Ezsic. 
Welw. Iter Angol. n. 1508. 
Arbor 25—40-pedalis, raro altior, corona ovato-pyramidata, dense frondosa, sempervirente, trunco recto, 
imo plerumque strictissimo, basi 2-5 ped. circumferentiæ ; cortex pro more arboris sat tenuis, parum 
rimosus, griseo-fuscus, in juventute arboris et in adultæ ramis junioribus albidus, trunco tenaciter 
adhzrens, saporis amaricantis. Rami vagi vel superiores oppositi, erecto-patuli, crebre ramulosi, 
ramulis obtusangulis ad nodos compresso-dilatatis, novellis atropurpureis. Folia petiolo circiter 
semipollicari canaliculato suffulta, 4 ad 14 pollicem in ramulis distantia, oblongo- vel ovato-lanceo- 
lata, obtuse acuminata, basi breviter in petiolum attenuata, margine integerrima, tenuiter coriacea, 
supra lucido-viridia, subtus pallidiora, pinnatinervia, nervo medio valido, lateralibus sursum arcuatis 
laminz marginem vix attingentibus, omnibus atropurpureis. Stipule intrafoliaceæ, solitariæ, e lata 
basi ovato-lanceolatz, obtusiusculæ, cito caducæ. Inflorescentia terminalis. Flores paniculati ; 
singuli nempe pedicellis brevissimis in cymulas sive umbellas spurias capituliformes 5-20-radiatas 
collecti, his demum in pedunculi communis (basi verticillatim, superne trichotome ramosi) ramulis 
gracilibus varie congestis, paniculam multifloram, densam, obtusiusculam efformantibus. Calyx ovoi- 
deus vel fere globosus, sub lente undique hirtulus, e viridi albidus; limbi 5-fidi lobi erecti, rigiduli, 
lanceolati, extus convexi, apice subulati, tubo ipso æquilongi, corollæ tubum longe exsertum laxe 
ambientes, indurescendo persistentes. Corolla infundibuliformis (tenuiter carnosa, alba), tubo recto, 
cylindrico, apicem versus quidpiam dilatato, raro semilinea longiore; limbi 5-fidi laciniæ late ovatæ, 
concaviuscule, apice breviter acuto cucullatæ, dorso infra apicem appendice claviformi, i ipsa lacinia 
duplo longiore, patente, auctze, intus juxta lineam mediam pilis tennuissimis crispulis adspersæ, in 
alabastro induplicato-valvatæ, sub anthesi patentes. Stamina, anthere et ovarium descripta; stylus 
firmus, cylindricus, crassiusculus, totam tubi corollini cavitatem explens; stigma oblongo-clavatum, 
ex antherarum in alabastro pressione longitudinaliter plurisulcatum, exsertum. Capsula rigide — 
coriacea, in maturitate fusco-purpurea, 3 lineas longa et linea vix latior, bisulcata, in pedicello lineam 
longo erecta, bilocularis, ab apice hiante loculicide bivalvis, valvis demum juxta sulcum biparti- 
bilibus; loculi 12-16-spermi. Semina descripta. 
Qualitates et Usus.—Lignum nitido-albidum, densissimum, durum et sat durabile, in construendis domi- 
ciliis nee non in utensilium agrariorum fabrica tam inter colonos Lusitanos quam inter Nigritas mul- 
tiplicis usus. Cortex arboris pulchræ amaricans et subadstringens est, et ob summam generis cum E 
reliquis Eucinchoneis affininitatem, medicis in Angola artem suam nobilem exercentibus, inter Cin- - 
chone succedanea tentanda commendandus. : 
Ordo JASMINACEE. 
Subordo OLEACE X. 
SCHREBERA, Roxb.* E 
Genus “ Schrebera” primum a Roxburghio ad arborem Indic orientalis conditum, fere 4 
per semiseculum in plantarum enumerationibus aut specierum catalogis monotypieum, - 
et quidem inter Bignoniacearum gregem militans, remansit, donec Endlicher (Gen. PL M 
p. 714) illud inter Bignoniaceas dubias collocavit, qua forsan ratione ductus, Lindley in 
Veg. Kingd. Schreberam Roxburghii penitus negligens, genus hoc ne nomine quidem 
© ® Schrebera Roxburgh, Plant. Corom. ii. p. 1, tab. 101, nec al auct. Schrebera Retz. est Eleodendron glaucum | 
Perm. Schrebera Thunb. Nov. Act. Upsal. postea ab ipso auctore in Dissert. Nov. Pl. Gen. et in ejus Flora Cap. tam- 
haee cercasi Dei Schrebera Linn., seeundum De C. Prodr. viii. p. 675, est Cuscutæ ee 
