FRIDERICI WELWITSCHII SERTUM ANGOLENSE. 43 
generis hujusce, hoc modo ampliati, in Prodr. J. c. descriptæ, quibus quarta addenda 
venit, quee a clar. Harvey in Thes. Fl. Cap. tab. 117 depicta et sub nomine “Adenium 
Namaquanum”’ descripta, omnibus characteribus ibi, etiamsi nimis fragmentarie, exhi- 
bitis, bene eum Pachypodii genere convenit, et ob antherarum structuram, glandularum- 
que hypogynarum preesentiam certe a genere “Adenium” excludenda. Omnes he quatuor 
species, preter essentiales notas genericas, simul etiam indumento variarum partium 
plus minusve pubescente vel tomentoso, nec non corollæ lobis æquilateris et planiusculis 
inter se congruunt atque Pachypodii Sectionem primam Eupachypodium constituentes 
considerari posunt, dum quinta, hic infra a me proponenda, species nova, et quidem sat 
formosa, ** glandulis in discum cupuliformem concretis, limbi corollæ lobis valde inæqui- 
lateris crispatisque, nec non stirpis totius glabritie" insignis, alterius ejusdem generis 
Sectionis typum offert, nomine “Adeniopsis” salutande. Erunt itaque Pachypodii Sec- 
tiones duæ sequente modo limitandee : 
Li 
A. Eupachypodium : corollae lobi planiusculi, equilateri; glandule hypogyne 5 [vel inconspicuæ ?] ; 
stirpes indumento variarum partium pubescente vel tomentoso. Cotyledones (ex A. De C.) radicula 
breviores. 
B. Adeniopsis: corollæ lobi inequilateri, hinc crispati; discus cupuliformis 5-crenatus; stirps glabri- 
uscula. Cotyledones radicula duplo longiores ! 
PACHgYPODIUM | ADENIOPSIS| LEALIT, Welw. n. sp. (Tab. XVI.) P. trunco succulento, 
erecto, elongato-conico, crebre aculeato, apice 2-3-chotome ramoso, ramis glaberri- 
mis ; aculeis validis ; pedunculis firmis, terminalibus, multifloris ; calycis dentibus bre- 
vibus, triangulari-ovatis, acutis, glabris; corollæ ample glaberrimz lobis late oblique 
ovatis, apicibus obtusiusculis retortis, latere altero plano continuo, altero convexiore 
undulato-crispato; disco annulari obtuse quinquelobo. 
Habitat non infrequens in montosis petrosis aridis Distr. Bumbo (territorii Mossamedensis interioris) 
precipue inter Quitibe et Bumbo, ad 1500 ped. altit. supra mare. Octobr. 1859 et iterum Junio 
1860 c. fl. et fr. matur. legi. Exsic. Welw. Iter Angol. no. 1510. , 
Arbuscula cactiformis, 10-15-pedalis, succo aquoso-resinoso viscido scatens, tota aculeis rigidis geminatim 
proximatis, fere pollicem longis, rectis, patulis, satis pungentibus horrida, ast floribus admodum 
speciosis grateque fragrantibus et per totum fere annum obviis inter congeneres valde insignis. 
Truncus succulentus strictus, prope basim non raro 2-3 ped. circumferentiæ, epidermide levi, tenui, 
plumbeo-grisea, facile secedente et corticem herbaceo-viridem denudante vestitus, inferne simplicis- 
simus, a medio apicem versus parce patentimque dichotome ramosus; rami juniores et ramuli flori- 
feri, uti etiam aculei, letissime sanguineo-purpurei et nitido-levigati. Folia sparsa, minima, vix 
lineam longa, rare et nonnisi ad ramulorum novellorum apices hine inde obvia, oblongo-lanceolata, 
basi articulato-sessilia, membranacea, nervo crasso in acumen subulatum excurrente percursa, quasi 
aculeum bialatum fingentia, caducissima, juxta basim utrinque aculeis rectis, stipularum lateralium 
vices gerentibus (?), post folium delapsum persistentibus munita. Aculei recti, in trunco et ramis ramu- 
lisque per paria sparsi, tuberculis oblongis verniceo-nitidulis insidentes, acutissime subulati, basi sub 
lente puberuli, majores sesquipollicem longi, juniores erecto-patuli, vetustiores late patentes, in 
cujusve paris axilla aut aculeo altero breviore aut gemmula e setis pluribus composita aucti, simulque 
inter eorum basim fossula circulari vel oblonga, folii delapsi cicatrice, instructi. Inflorescentia cymosa, 
in ramulis extimis terminalis, tota glaberrima; cymæ multiflore, inordinate composite, ample, 
bene evolutæ non raro 6-7 pollic. diametri, pedunculo communi crasso, recto, longitudine vario, 
e 2 
