50 FRIDERICI WELWITSCHII SERTUM ANGOLENSE. 
infra faucem corollae inserta, rudimento 5* nullo; antheræ subsessiles, lineari-oblongæ, apiculatæ, basi 
cordatæ, loculis rimis lateralibus dehiscentibus. Ovarium cylindricum, oblique sessile, basi gibboso- 
incrassatum, quadriloculare ; stylus elongatus filiformis, stigmatibus duobus obovato-ellipticis ; ovula 
juxta loculorum angulum centralem plurima, uniseriata, horizontalia. Capsula ampla, lignosa, plano- 
compressa, obovato-oblonga, transversim septicide bivalvis, valvis planis, septis ab axi placentifera 
solutis incomplete quadrilocularis, loculis polyspermis. Semina in loculis numerosa, compressa, 
uniseriata, horizontalia, valvis parallela, transverse oblonga, late alata, nucleo obovoideo, alis mem- 
branaceis, planis. Æmbryo exalbuminosus, nucleo conformis. Cotyledones plans, obovate, vertice 
cordato-emarginatz, oleoso-carnosulæ ; radicula recta, conica, acutiuscula, ad hilum spectans; plu- 
mula inconspicua. 
Frutex Africæ trop. occidentalis, glabrescens, glaucescens, trunco brevi difformi, e basi tumida ramosissi- 
mus, ramis erectis, virgatis, spinosis. Folia decidua, parva, in axillis spinarum fasciculata, obovato- 
spathulata, petiolis basi articulatis. Flores in racemos breves axillares dispositi, magni, pedicellis 
brevibus crassis suffulti, ex albido rosei. 
Observatio.—Genus Sesamo proximum et affine, attamen corollæ tubo gracili elongato, 
basi longe calcarato, ovario basi gibboso, nec non caule lignoso, spinis firmis horrido ab 
omnibus Sesameis hucusque descriptis egregie distinctum, simulque Africæ calidæ Nano- 
dendra admodum singularia, et usque huc jam ex Apocynearum, Asclepiadearum, Gne- 
tacearum, Ampelidearumque familiis cognita, novo nunc socio e nobili Bignoniacearum 
ordine illustrans. 
Species unica : 
SESAMOTHAMNUS BENGUELLENSIS, Welw. (Tab. XVIII.) 
Habitat sporadica in montosis rupestribus parce dumetosis Districtus Mossamedes (Subdistr. Bumbo) A 
inter Cazimba et Quitibe ad 1000 ped. circiter altitud. supra mare. Octobr. 1859 c. floribus vix 
bene apertis, Junio 1860 cum fructu maturo legi ^ Exsic. Welw. Iter Angol. no. 1509. 
Stirps secundum etatem habitu admodum varians; juvenilis frutex gracilis, strictus, caule ad basim - 
digiti crassitudine, 4—5-pedali, subsimplici vel parce ramoso, juxta totam longitudinem spinis alteris - 
armato, apicem versus florifero, per majorem anni partem aphyllo; progrediente ætate vero caulis, ; 
basi sensim circuitu increscens, truncum efformat non raro 4-6 pedum circumferentiæ sed humilem, | 
modo supra basim in ramos breves, brachii crassitudine, erectos vel obliquos divisum, ex quibus - 
demum ramuli crebres, erecti, virgati, hinc inde breve ramulosi, spinulis horridi, 4-6 pedes alti, 
ortum ducunt; truncus basalis ramique primordiales tunc spinis omnibus dejectis, cortice albido- - 
cinereo vel pallide fuscescente, transversim erebre et minute rugoloso sed parum aspero vestiuntur | 
(vid. Tab. XVIII. fig.1). Spine a basi lata, longe decurrente, anguste conicæ, 3-4 pollicem longæ, apice - 
truncatæ (!), juniores erecto-patulæ, vetustiores horizontaliter patentes vel imo quidpiam declinate. 
Folia in spinarum axillis fasciculata, nonnisi post flores evoluta, integra, membranacea, rigidula, pro … 
magnitudine stirpis parvula, majora vix pollicem longa, 4-6 lin. lata, glaucescentia, obovato-spathu- | 
lata, penninervia, margine integerrima, in petiolum basi articulatum sensim angustata, jam paullo ` 
ante fructus maturitatem decidua; petiolorum autem bases infimz post folia delapsa persistentes, 
sensim in tubercula parva ovato-conica apice truncata increscunt, demumque indurescunt et lanugine 
albida intertexta, acervulos capituliformes, axillis spinarum insidentes, efformant, in omnibus ramis 
ramulisque plante, excepto trunco basali, obvios; nec tamen omnia hzc in quolibet acervulo axillari 
Ü | modo hie indicato congesta tubercula (i. e. petiolorum bases transformatæ) semper eodem in statu. 
= es sed eorum adultiora, circa acervulorum basim sita, progrediente ramuli setate, sensim. 
. prolong oss vet pariter in spinulas secre, quarum non raro 2-4 in ipsis spinarum axillis, acer- 
