64 FRIDERICI WELWITSCHII SERTUM ANGOLENSE. 
tum. Stylus filiformis, calyce vix brevior, in alabastro juxta medium curvatus, post anthesim leviter ' 
sursum arcuatus, rigidescens; stigma subcylindrico-prismaticum, obsolete 4-suleulatum, ad 2 lin. 
longum, stylo paullo crassior, a medio apicem versus modice clavulato-incrassatum, basi obiter stru- 
mulosum, apice obtusiusculum. Nu subglobosa, omnino sessilis, pisi minoris magnitudine, undique | | 
pilis sericeis ipsa multo longioribus, et inter pilos tomento brevi fulvo obtecta, ad plenam fere matu- - 
ritatem stylo, tunc delabente, caudata, pericarpio crassiusculo tenuiter suberoso intus levigato. Semen . 
subglobosum, seminum Cannabis sative circiter magnitudine, plane maturum tamen non mihi obvium. — 
Observatio.—Species hie proposita ad numerosam speciminum seriem in diversis locis | 
lectorum examinata, quoad spicarum magnitudinem et formam, nec non respectu floris « 
partium inter se proportiones sat constans videtur, quoad foliorum indumentum vero | 
admodum ludit, ita ut varietates, notis constantioribus satis distincts, vix et ne vix | 
quidem statui possint. Ast ipsum hoc foliorum indumentum magis quantitate quam 
qualitate variat, nam semper e villis longiusculis crispatis, plus minusve rigidulis, nune - 
laxius nunc densius intertextis constat, et in ipsis foliis, quee primo aspectu penitus glabra 
vel imo in facie superiore nitidula apparent, accuratiore examine saltem juxta nervum | 
medianum vel ad costarum axillas invenitur. Colorem foliorum fere constanter pallide | 
viridem vidi, nisi in stirpibus in locis valde umbrosis obviis, quorum folia, uti hoc in pari. ; 
casu generatim occurrit, virore magis saturato tinguntur, simulque magis glabra 
circumscriptione vero etiam hac in varietate semper ad formam ovalem tendunt. 
2. FAUREA DISCOLOR, Welw. n. sp. F. ramulis floriferis cano-pubescentibus ; foliis tenui- | 
ter coriaceis, breve petiolatis, lanceolatis vel lanceolato-oblongis, basi sensim attenu- 
atis, apice acuminatis vel rarius obtusiusculis, margine recurvis, supra primum prui- 
noso-canescentibus, mox deglabratis, lucenti-viridibus, subtus per omnem ætatem | 
dense cano-tomentellis ; spicis folia superantibus ; rhachi bracteisque et calyce 5-7 lin. M 
longo sericeo-canescentibus, hujusce lobis dorso obiter sulcatis ; squamulis hypogynis | 
deltoideis vel ———— ; ovario undique et dense pilis sericeis ipso triplo a 
longioribus barbato. 
Habitat in Distr. Huilla silvis claris mixtis ad 4500-5000 ped. altit. una cum Acaciis, Proteis, Parinariis 
variisque Combretaceis socialis sed parcius obvia. Aprili et Maio florentem vidi. Exsic. Welw. Iter 
Angol. no. 1594 et 1595. 
Frutex plerumque human altitudinis, rarius arbuscula dope. laxe comosa. Ramuli juniores et flori- 
feri dense cano-pubescentes, adultiores glabri, longitudinaliter rugulosi. Folia adulta discoloria, supra 
nempe, pubescentia juvenili nunc diabetes lucidulo-viridia, subtus autem ob tomentum breve sed 
densum, subvelutinum et persistens incana, 23-33 poll. longa, 3-1 poll. lata, margine integra et obiter 
recurva, breviter calloso-apiculata. Spice in ramulis extimis terminales, circiter 4-44 poll. longe, 
lis speciei antecedentis graciliores et angustiores. Rhachis (pedunculus) infra flores squamis paucis 
distantibus vel szepe nullis obsita. Bractee abbreviate, a basi dilatata breviter acuminate, patule- 
Calycis 4-5 lin. longi modice arcuati plus minusve canescentis lobi 14 lin. longi, dorsi sulcis pube- 
scentia nune copiosiore nunc sparsiore obtectis, ast saltem in calyce deflorato semper observandis. 
Anthere apiculate. ere hypogyne in individuis acutifoliis deltoideæ apice indivisæ, in speci- 
$0 : minibus foliis obtusiusculis donatis autem breviores, subsemiorbiculares. Ovarii barba ipso triplo v 1 
m nt i; rarius quadruplo longior, EEE strictiuscula. Stylus pro more generis calycis longitu- 
: barbam. longe superans, juxta medium arcuatus, tarde deciduus, stigmate tenuiter clavulato, 
M ES 0, ai basi 1 nunc pm nunc evidentius strumulato. Fructus non 
