FRIDERICI WELWITSCHII SERTUM ANGOLENSE. 65 
Species, vel saltem varietas insignis, quoad spiearum formam et partium floris inter 
se proportiones antecedenti, quoad foliorum figuram autem sequenti magis affinis, ab 
utraque tamen foliis ad faciem inferiorem constanter pube brevi, densa, ex albo-cinerascente 
cano-tomentellis* distinguenda, nihilominus posteriori peregrinatorum observationi denuo 
commendanda. 
3. FAUREA SALIGNA, Harvey, in Hook. Lond. Journ. 1847, p. 373, tab. xv. F. ramulis 
floriferis glabriusculis ; foliis lanceolatis, longe acuminatis, in petiolum alatum sensim 
attenuatis, utraque facie glabris, supra nitidulis; rhachi, bracteis et calyce 4-5 lin. 
longo sericeo-pubescentibus vel rarius deglabratis ; lobis calycinis profunde bisulcatis ; 
squamulis hypogynis lanceolatis, acuminatis vel apice obiter bilobis; ovario pilis 
sericeis longiusculis, in fructu rarescentibus barbato. 
Habitat in Distr. Huilla silvaticis ad 5000 ped. alt., inprimis inter Lopollo et Menino juxta rivorum ripas, 
vel hine inde in ipsis torrentium alveis una cum Salicibus socialis. Novembri usque ad Januarium et 
iterum Aprili florentem vidi, Maio c. fr. legi. Primum a cl. Sanderson et Burke in territorii Nata- 
lensis interioribus lecta, demum ex iisdem terris a cl. Zeyher et Drege in eorum herbariis divulgata, 
nuper etiam a cl. D" Kirk e territorio Mossambicensi (fid. herb. Kew.) reportata. Exsic. Welw. Iter 
Angol. no. 1592 et 1593. 
Frutex elongato-ramosus 5-8-pedalis, hine inde arbor gracilis 12-20-pedalis, trunco vix unquam diame- 
tro 4 poll. excedente, inferne tum longe ramis denudato, his atque ramulis erecto-patulis, plus 
minusve intense purpurascentibus. Folia 3-5, rarius 6 vel 7 pollices longa, plerumque 6-9 lin. lata, 
vix unquam sesquipollice latiora, recta vel obiter falcata, callo parvulo vel fere lineam longo, atro- 
rubente apiculata, margine integro plana vel obsolete repanda, laxeve undulata, jam prima setate, 
excluso petiolo hinc inde sparsim puberulo, ad utramque faciem omnino glabra, levigata, lzte viridia 
et utrinque vel saltem supra lucidula. Inflorescentia omnis quoad pubescentiæ densitatem valde 
varians, sed non nisi rarius penitus deglabrata. Spice graciles, 3-44 poll. long, rectiusculæ, foliis 
summis fere semper paullo breviores, ad ramulorum apices singulæ vel internodiis contractis in eodem 
ramulo 2 pluresve gregatæ. Rhachis infra flores squamis paucis, remotiusculis, acuminatis, erecto- 
patulis, non raro jam sub anthesi deciduis munita. Bractee rigidule, patulæ, concavæ, ese florum 
inferiorum late ovate, abrupte acuminate, superiorum abbreviate, apice obtuso cuspidatz vel fere - 
truncate. Calyx (saltem in speciminibus Angolensibus) circiter 4 lineas longus, vix unquam lineis 
5 longior, lobis lineam longis, dorso longitudinaliter sulcis duobus latiusculis, pro more profundis sed 
obtusis percursis. Squamule hypogyne quam in speciebus antecedentibus angustiores magisque 
acutatæ, longiores quam late, quondam in uno eodemque flore heteromorphæ, una vel duabus apice 
acuto integris, reliquis tenuiter bilobis. -Anthere rarius omnino sessiles sed plerumque filamentis 
brevissimis sed distinctis insertz et manifeste apiculate. Nur ovoidea, 2 lin. longa, 13 lin. prope 
medium lata, obtusa, barbz pilis nune sparsioribus et plerumque rufescentibus hirta, stylo indurato- 
rigescente prope medium arcuato, ad plenam fere fructus maturationem persistente caudata,. vel 
demum ejusdem basi remanente apiculata, epicarpio crassiusculo suberoso. Semen ad cavitatis latus 
prope medium fixum, obovoideum, testa membranacea subscariosa brunnea, laxissima vel pro parte 
omnino soluta. : 
Ceterum etiam hæc species, quemadmodum duæ precedentes, nunc foliis longius 
* «The existence or absence of pubescence in the adult leaves cannot always be depended upon in distinguishing 
species; but the short tomentum, especially of their under surface, is of greater consequence than the spreading 
hairs.”—R. Br., “On Proteaceæ”? etc. in Transact. of the Linn. Soc. vol. x. p. 25. 
VOL. XXVII. K 
