FRIDERICI WELWITSCHII SERTUM ANGOLENSE. 69 
valde modificandus et ampliandus erit, quod autem non nisi specierum omnium a variis 
auctoribus hucusque propositarum reiterato examine fieri potest. Omnes species cognite, 
(forsitan solummodo paucarum vel imo unius ejusdemque speciei varietates ?) in Leguma- 
nosarum ramulis parasitantur, omnesque crescendi modo, habitu, florum magnitudine et 
colore plus minusve rubescente aliisque notis satis inter se congruunt, dum characteres 
specifici, ab auctoribus indicati, et inprimis a stigmatis figura desumti, parum constantes 
videntur. Discus (sive corona faucis) in utroque sexu speciei nostree pari modo mani- 
festus, sed in reliquarum specierum descriptione non indicatus, neque in generis 
charactere commemoratus, forsitan in omnibus speciebus accuratius examinatis inveni- 
endus. Genus “Sarna” Karst. (Linnæa, xxviii. 725. 1) absque dubio Apodantheis nec 
Balanophoreis adsociandum, et ab ipsa Pilostyle nullo charactere differre videtur. Generis 
* Apodanthes”” Poit. dignitas et a Pilostyle differentia fere solum ex pericarpii cavitate 
tetragona, charactere forsitan non satis constante, pendent, et insuper ob flores masculos 
necdum cognitos dubios: remanent. 
Ordo MORE. 
Morus ExcELsA, Welw. n. sp. (Tab. XXIII.) M. dioica, trunco robusto elato, ramis 
patentibus, ramulis petiolis nervisque foliorum subtus glabris puberulisve ; foliis sub- 
longe petiolatis, oblongis vel ovato-ellipticis, acuminatis apiculatisve, basi rotundatis, 
margine subundulatis integerrimis vel obiter repandis et apicem versus obscure 
dentatis, glabris, subtus pallidioribus, subtilissime pubentibus glabratisve (iis arboris 
juvenilis basi subcordatis, margine toto serrato-dentatis, supra setuloso-asperis, subtus 
laxe velutino-tomentosis) nervis utrinque costæ ad 15; stipulis lanceolatis subulato- 
acuminatis puberulis; amentis pedunculatis cylindricis, masculis 5-8 poll. longis, 
femineis 1-2-pollicaribus; perianthio maseulo turbinato-campanulato, sericeo, qua- 
dridentato vel quadrilobo; perigonii feminei foliolis lineari-oblongis pubescentibus, 
apice rotundato cucullato-inflexo barbulatis; stylo excentrico, filiformi, simplici, 
undique supra medium stigmatoso. 
Habitat frequens in silvis primævis elatioribus minus densis Distr. Golungo Alto, Dembos, Cazengo etc. 
ad 1300-2800 ped. altit., praesertim in declivibus humidioribus de Serra de Alto Queta circa Sange. 
Octobr.-Nov. floret, Dec.—Februar. fruct. maturat. A Nigritis dicitur “ Mucamba-camba."  Exsic. 
Welw. It. Angol. no. 1559. 
Mucamba-camba, especie de Morus, Welw. Synopse, p. 8. 
Arbor speciosa, excelsa, copiose lactescens, inter silvarum primævarum Angolæ gigantes laudanda, bene 
adulta 100—1 20-, imo hinc inde 130-pedalis et altior. Truncus rectus, cylindrieus, cireumferentiam 
20-30-pedalem attingens, cortice pro amplitudine arboris haud profunde rimoso, griseo, in individuis 
vetustioribus ad 40-60 ped. ejus altitudinis ramis denudatus, apice coma late extensa, depresso-hemi- 
sphærica coronatus. Rami vagi, horizontaliter expansi, aliquanto tortuosi, griseo-fuscescentes ; ramuli 
varie curvi, glabrati, stipularum cicatricibus semicircularibus exasperati, novelli purpurascentes, lenti- 
cellis elongatulis albidis obsiti et plus minusve ; pubera vel hinc densius pubescentes. Folia annua, 
sed tarde decidua, penninervia, quoad ci tionem semper integra (i. e. nunquam lobata), respectu 
indumenti vero secundum arboris ætatem SES varia; ea stirpis juvenilis quam in adulta multo 
majora quidem, et inprimis longiora sed brevius petiolata, petiolis circiter semipollicaribus, villoso- 
pue: lamina 6-7 Lol longa, 8-5 ” lata, basi obiter vel profundius cordata, margine 
