18 VERSLAG VAN DE TWINTIGSTE ALGEMEENE VEPiGAÜElUNG 



mogelijkheid, door velen reeds vroeger voor anderen geroemd, 

 om daaruit voordeel Ie trekken tot de zijde-teeU. Afwijkende 

 van het oudere denkbeeld , oin daartoe bepaaldelijk hare cocons 

 alleen te bezigen, beweert hij, dat men van deze spinnen nog 

 op eene geheele andere wijze, en niet tijdelijk maar voortdu- 

 rend, zijde kan winnen. Men behoeft daartoe eenvoudig haar 

 abdomen even te drukken en het spinrag vast te hechten aan een' 

 haspel , om dagelijks daaruit eene ruime hoeveelheid draden af 

 te spinnen van zeer fraaije donkergele of oranjekleurige zijde, 

 door welke bewerking de dieren volstrekt (?) niet schijnen te 

 lijden, terwijl zij daarna in vrijheid worden gesteld, om binnen 

 kort weder te dienen. Deze arbeid kan zeer goed in het groot 

 worden gedreven, daar de genoemde spinnen gezellig leven; en 

 daar zij groote temperatuur- verschillen kunnen doorstaan, zouden 

 zij misschien zeer wel in Europa kunnen worden ingevoerd. 



Het spinsel der webben en cocons dezer Epeiriden is van ver- 

 schillende kleur; zeer schoon zijn de webben van sommige 

 Nephilœ^ wier circulaire draden anders gekleurd zijn dan de 

 radiaire. Ook zeer fi-aai zijn eenige geheel of ten deele anders 

 gekleurde cocons, in de nabijheid der nelten of op deze opge- 

 hangen , soms in den vorm van eene rei slangeneijeren , of bij 

 groot aantal en klein volumen te vergelijken met een paternoster 

 of rozenkrans, zoo als dit laatste bij de om die reden dusge- 

 noemde Epeira Sancii Benedicti het geval is, alsmede eeniger- 

 mate bij de E. Opuntiœ. Zeer bijzonder echter is de ontdekking 

 van Vinson der beteckenis van eenen afzonderlijken draad, die 

 reeds door anderen was opgemerkt , doch niet begrepen , welke 

 gemeenlijk in het midden der webbe van Epeira Maurilia hangt. 

 Die draad is zilverwit , veel zwaarder dan de anderen en in 

 zig-zag verloopende, ter lengte van 2 tot o duim. Toevallig 

 nam Vinson bij herhaling waar, dat deze draad beschouwd moet 

 worden, volgens zijne uitdrukking, als een « réserve -kabel », 

 alleen dan door dit spinnelje te bezigen, wanneer een meer dan 

 gewoon groote of sterke prooi in zijn net is geraakt. 



Aan het spinnen van sommige soorten heeft de schrijver 

 verder zijne oplettendheid gewijd, onder anderen aan dat der 

 Tetra(jnatha protensa. Deze spreidt haar net gemeenlijk uit over 

 het water van een of ander beekje, als het ware van de eene 

 zijde tot de andere, eene brug vormende tusschen de water- 

 planten. Hij meent Ie hebben waargenomen, dat deze, bij het 

 naderen van onweders of zware regenbuijen , waardoor hel water 



