20 VERSLAG VAN DE TWINTIGSTE ALGEMEENE VERGADERING 



seiden in den Geruchsorganen des Menschen^ 1844.) Hoewel 

 daaromtrent bij velen groote twijfel bestaat, moet Spr. evenwel 

 doen opmerken, dat er tegenwoordig zoo vele analoge en authentieke 

 gevallen bekend zijn van het levend ontlasten van vliegenlarven 

 uit den neus in de tropische gewesten, dat de mogelijkheid 

 daarvan ook voor duizendpooten en welligt andere insekten niet 

 te zeer mag worden ontkend. Hij geeft intusschen voor de ge- 

 noemde dieren, als zijn bepaald gevoelen op, dat deze verblijf- 

 plaats door hen, meer dan waarschijnlijk, alleen wordt verkozen 

 bij personen , welke reeds te voren aan neusverzwering {ozœna) 

 leden, door de slinkende uitwasemingen waarvan zij naar deze 

 voor hen anders zoo vreemde plaatsen kunnen worden gelokt. 

 Misschien zal hij over dit onderwerp in het Tijdschrift voor 

 geneeskunde later meer in het breede handelen. 



Na nog, door het reeds zeer bekende school- of hand micro- 

 scoop^ hem door den heer von Rappard aan de hand gedaan, de 

 zeer fraaije pootkammetjes van een der kleinste Micrgphantes- 

 soorten te hebben laten bezigtigen, eindigt hij zijne voordragt. 



De heer Grebncr moet lot zijn leedwezen mededeelen, dat 

 de rupsen van Talœporia pseudobomhycella ^ waarover hij in de 

 vorige vergadering gesproken heeft, allen gedurende de overwin- 

 tering zijn gestorven , zoodat hij zijne waarnemingen niet verder 

 heeft kunnen voortzetten. Vervolgens vertoont hij een' vlinder 

 van Liparis Salicis met verharden rupsenkop, hetgeen Mr. J. 

 H. Albarda aanleiding geeft mede te deelen, dat hij vroeger 

 eene dergelijke monstrositeit aan een' vlinder van Bombyas Mori 

 heeft waargenomen. De rups van het vertoonde exemplaar van 

 Lip. Salicis was verpopt zonder den hoornachtigen kop kwijt te 

 raken. Aan de pop ontbraken de sprietscheden. Twee voor- 

 werpen van Arctia luhricipeda^ het eene buitengewoon sterk ge- 

 teekend , het andere bijna zonder teekening, worden door Spr. 

 vertoond , als een bewijs hoezeer individuen eener zelfde soort 

 onderling in kracht van teekening kunnen verschillen. Eindelijk 

 Iaat Spr. zien een mannelijk voorwerp van Apamea arcuosa Haw. 

 door den heer Th. van Veerssen onder meer anderen , op 

 8 Julij 1865, te rVieuwer-Amstel gevangen'. 



' Cf. Dl. IV, p. 39 en VI, p. 166. Het wijfje dezer soort is hier te lande nog 

 niet gevangen. Een ander ^ werd mij later vertoond door den heer Grebner, hetwelk 

 hij op 6 Augustus 1864 gevangen had hij Zutphen, op eene met riet begroeide plek, 

 in een bosch bij het huis te Velde bij Warnsveld. D. G. 



