74 DE INLANDSCHE BLADWESPEN IN HARE 



geruimen lijd bekende besclirij vingen van Bouché en Dahlbom , 

 maar ook zelfs mijne eigene beschrijvingen van larven , waaruit 

 in verschillende tijden Emphytus cine tus bij mij voortgekomen 

 was, stemden niet in allen deele overeen. Ik moest eindelijk 

 wel tot het besluit komen , dat deze soort ontstaat uit eene 

 larve, wier individuen onderling zeer verschillen, en geef dit als 

 voorloopig resultaat , tot later bewezen zal worden dat eenige 

 zeer na verwante soorten , die tot heden in wespen-gedaante 

 niet te onderscheiden zijn , van hetzelfde voedsel leven en 

 dezelfde levenswijs met elkander gemeen hebben. 



Mijne eerste kennismaking met dit dier is zeer oud. Ik her- 

 inner mij, als knaap op het buitengoed mijner grootouders deze 

 soort , even als ClacUiis viniinalis en Nemalas Salicis opge- 

 kweekt te hebben. Mijne eerste teekening van de 'larve dag- 

 teekent echter van den iSdcn Julij 1842. Zij is die, waarnaar 

 fig. 1 en 2 van Plaat o gemaakt zijn, en komt vrij wel overeen 

 met de beschrijving , welke Brischke van Emph viennensis 

 geeft. Later heb ik uit andere larven , van kleur en gedaante 

 als fig. 5 , volkomen dezelfde bladwesp gekweekt , indien ten 

 minste mij niet het onderscheid tusschen de wespen ontsnapt. 



Mijne algemeene beschrijving der larve zou nu moeten luiden 

 als volgt : Het ligchaam is cylindrisch rolrond , aan den anus 

 evenwel minder dik dan aan den hals , zeer sterk gerimpeld , 

 steeds gebogen , nimmer geheel regt uitgestrekt , in rust als 

 spiraal opgerold met het staarleinde op de zijden van een der 

 segmenten tusschen 4 en 8 ruslende. Er zijn 22 poolen aan- 

 wezig ; het vierde segment mist het paar poolen. De kop is 

 nagenoeg bolrond, voor dof; op den schedel glad, met uiterst 

 fijne wille haartjes bedekt, lichtbruin of vuil geelachtig graauw. 

 Op den schedel eene wigvormige, donker of zeer donker bruine 

 vlek ; twee lichte vlekjes of veegjes achter de oogplekken ; deze 

 laatsten rond en zwart. Bovenkaken okerbruin. Men vindt 

 evenwel ook koppen , die lol aan de oogen paars zijn , behalve 

 twee kleine lichte driehoekjes schuin boven de oogen , van daar 

 af verder vuil geelachtig. Achter den kop wordt de rug dik- 

 ^vijIs min of meer bultachtig opgeheven. 



