76 DE INLANDSCHE BLADVVESPEN IN HARE 



in den morgenstond en in de avondschemering te nemen ; of zij 

 des nachts ook eet is mij onbekend. Ik vond haar evenwel 

 somwijlen eenige dagen achtereen op hetzelfde blad , 't geen mij 

 doet vermoeden dat zij des nachts ook zelden beweging neemt. 

 Ik zag geen verschil in de levenswijze van zeer jonge , dat is 

 naar gissing eenmaal vervelde, larven en volwassenen. Dahlbom 

 schijnt het er voor te houden dat zij na de laatste vervelling 

 eene andere kleur of gedaante hebben dan vroeger; doch de ver- 

 keerd geduide plaats bij Reaumur heeft hem in dien waan 

 gebragt. Ik voor mij, zag geen verschil tusschen eene halfwassen 

 en eene ingesponnen rups , dan. in grootte. Wat nu de gene- 

 ratien in een jaar betreft, Brischke meent dat er slechts een is, 

 Hartig vermoedt dat er meer zijn. Ik geloof dat men het laatste 

 veilig kan aannemen, als men bedenkt dat men de wespen 

 vindt van Mei tot Augustus en jonge larven in Augustus 

 aantreft. 



Is de larve volwassen , zoo laat zij zich op den grond vallen 

 en verandert daar zonder spinsel , of zij kruipt in eene spleet 

 van boomschors of reet van eene heining om te verpoppen , of 

 wel zij boort zich een' gang in het merg van een afgesneden 

 rozentak. Deze gang is somwijlen wel 2 tot o duim diep en 

 de larve schijnt zich daarin te kunnen omkeeren , ten minste 

 men vindt haar met den kop naar het opene einde gewend , 

 evenwel eenigermate met afknaagsel van het hout op haren kop 

 bedekt. 



In dezen schuilhoek overwintert de larve en verandert eerst 

 vrij laat in het voorjaar in eene lichtblaauwe pop , gelijk onze 

 figuur 5 er eene vergroot in het uitgeknaagde takje voorstelt. De 

 gedaante der pop leverde overigens niets bijzonders op. Uit de 

 afgebeelde pop ontwikkelde zich de wesp den SOsten Mei. 



De wijfjes zijn oneindig veel talrijker dan de mannetjes , 

 welke laatste men zelden te zien krijgt. Het wijfje is nog geen 

 S millim. lang, glanzig zwart en glad, ietwat bruinachtiger op 

 het borststuk en blaauwachtiger op het achterlijf De hals 

 is vrij lang en op de rugzijde door geene harde huid bedekt ; 

 eene dergelijke ontbloote plek ziet men op het midden der rug- 



