ob 1)E INLANDSCHE BLADWESPEN IN HARE 



uit den bruinen groen met een zwarl achtig streepje op de rug- 

 zijde van het eerste Hd en met bruine klaauwljes. Het lijf was 

 op den rug dofgroen met lichte inkervingen der ringen en aan 

 den hals , de zijden , buik , buikpooten en naschuivers helder- 

 groen. Op den rug stonden eenige kleine haartjes. De lucht- 

 buizen zag men witachtig door de huid schijnen; de stigmata 

 waren wit. Boven het 2de en het 5de paar pooten stond aan 

 wederzijde in het donkergroen een klein rond lichtgroen wratje. 

 Het karakteristieke blijft de getande anusklep , op welke men 

 nu 8 uitstekende puntjes onderscheidt en die bij fig. 7 in profil 

 voorgesteld is. 



In het versehe elzenblad at deze larve nu gaten , als die 

 voorgesteld bij fig. 8. Na de volgende of laatste vervelling at 

 zij nog langzamerhand de bladruimte tusschen het gat 8 en de 

 buitenrand van het blad op. Deze eigenaardige wijze van eten 

 op verschillenden leeftijd heeft ook wijlen mijn' vriend Wttewaall 

 getroffen , die verscheidene elzenbladeren , door larven van deze 

 soort aangetast , in zijn herbarium entomologicum bewaard 

 heeft. Daarbij is een blad, waarbij hij aanteekende: «de bastaard- 

 rupsen van deze soort eten eerst gangen (als onze fig. 2) en 

 verlaten dan het blad om in een ander wijdere plekken uit te 

 eten (onze fig. 8); evenwel vond ik eenmaal een blad, waarin 

 dezelfde bastaardrups gangen van beide vormen scheen gegeten 

 te hebben. » 



Na de laatste vervelling , als de larve ook aan den rand van 

 het blad bijt, is hare gedaante als die van fig. 9. Zij is alsdan 

 geelgroen , aan den eersten en de beide laatste ringen geel. 

 Haar kop is feuille-morte gekleurd met eene ronde zwarte vlek 

 op iedere zijde, waarin het glinsterend zwarte oog (zie fig. 10). 

 De mandibelen zijn bruin. De voorpoolen zijn lichtgroen met 

 zwarte klaauwtjes. De anusklep heeft 8 puntjes. Er zijn 8 

 paar vleezige poolen, alzoo 22 in het geheel, terwijl wij vroeger 

 slechts 20 telden. Ik meen hiervan volkomen zeker te zijn en 

 schrijf het echter met iets, dat naar twijfel gelijkt, ter neder; 

 het is onder de bladwcspen eene nog geheel onbekende zaak , 

 dat aan eene larve bij de laatste vervelling zich een nieuw paar 



