90 DE INLANDSCHE BLADWESPEN IN HARE 



sehen de eerste en tweede cubitaalcellen loopt de ader niet door 

 en in de laatstgenoemde , die vrij donker rookkleurig is , ziet 

 men een bruin hoornachtig plekje. 



Zoodanig bladwesp wijf je zag ik den 12den of 15den Septem- 

 ber 1862 eijeren leggen in een bladsteel van berk in mijn' tuin 

 binnen Leyden, en wel zoodanig dat de eijeren aan beide zijden 

 van den bladsteel ingeschoven zaten , gelijk fig. 2 zulks aan 

 eene zijde vertoont. De steel scheen uitgezet of gezwollen op 

 het plekje, waar het eitje onder de huid verborgen was. Gelijk 

 ik zeide , was het toen reeds het midden van September; ik 

 moet veronderstellen dat dit alzoo de tweede generatie was , 

 daar ik het volgende jaar in het midden der maand Augustus 

 reeds volwassen larven vond. ïk zag toen ook, dat de eijeren 

 van die eerste generatie gelegd waren in den bladsteel van een 

 meiblad , welk blad door het uiteten der jonge larven als met 

 hagel doorschoten was, terwijl de larven daarna gezellig waren 

 gaan eten aan de l>laderen van het lot , dat vlak boven het 

 doorvreten blad was uitgeloopen. Ik lelde soms 14 eijeren in 

 twee rijen. Wat mij verwonderde was, dat de jonge larven 

 derhalven het oudste blad het eerst orberden , dan een wat 

 jonger blad en , zoo voortgaande , altijd jonger bladeren op- 

 zochten. 



Zoo als ik zeide , de eijeren in September gelegd , op het 

 berkenboompje in mijn' tuin, waren in den bladsteel ingesloten. 

 Ik had de wesp, die deze eitjes gelegd had, opgevangen en was 

 dus zeker van de soort. Dikwijls bezag ik de eijeren. Den 

 21 sten September vond ik twee larfjes uitgekomen ; naar hare 

 grootte te oordeelen (zie fig. o «) waren zij reeds een dag oud, 

 misschien twee ; ook hadden beiden reeds een vrij groot gat 

 tusschen de aderen van het blad gegeten. ïk nam er een van 

 naar huis en teekende daarnaar de vergroote figuur h. Zij 

 hadden 20 pooten , een glanzig lichtbruinen kop met ronde 

 zwarte plekken , waarin de oogen stonden. De eerste ring van 

 het lijf was geel , de overigen lichtgroen met zwarte lengte- 

 strepen, op welke zeer kleine wratjes stonden, elk als basis van 

 een zeer fijn haartje. 



