92 DE INLANDSCHE BLADWESPEN IN HARE 



Ik herinner mij niet dat ik bij deze volwassen larven meer 

 dan 20 pooten geteld heb en vind daarvan ook geene aantee- 

 kening. Er zou dan tusschen deze en de vorige soort te dien 

 opzigte een zeer groot verschil beslaan , 't welk gevoegd bij de 

 geheel afwijkende levenswijs te meer bevreemden moet , daar 

 de volkomen insecten zeer weinig van elkander verschillen. 



Om de beschrijving der volwassen larve te voltooijen, dien ik 

 hier nog het volgende bij te voegen. De groote trachéen sche- 

 nen wit door de huid heen , terwijl de kleine stigmata licht- 

 bruine zoomen hadden. De vier laatste bortspooten waren glas- 

 achtig groen , aan de spits bruinachlig , met een zwart veegje 

 in de lengte op de bovenzijde van het heupdeel. Ofschoon de 

 larven , als men haar nabijkwam of beademde , vinnig met het 

 achterlijf in de rondte sloegen, kon ik aan den buik geene klie- 

 ren, zoo als men bij het geslacht NemaUis aantreft, bespeuren. 

 Eindelijk , de anusklep was nog geelachtiger van kleur dan het 

 midden van den rug en vertoonde aan haren rand acht fijne 

 bruine tandjes , waarvan die aan de zijden zeer onduidelijk 

 waren. 



Over het algemeen hadden de larven groote overeenkomst met 

 die van Nematus septenirionalis L. ; welke ik in het tweede 

 deel van dit Tijdschrift heb beschreven en aldaar op Plaat V, 

 bij fig. 1 en 2 afgebeeld, doch deze laatsten hebben zeer duide- 

 lijke buikklieren. Het is hier eene geschikte gelegenheid om 

 betreffende deze Nemalus -soort nog bij te voegen, dat latere 

 waarneming mij geleerd heeft , dat zij niet alleen op elzenhout 

 maar ook op berken huist, tenzij die op de berk eene zeer na 

 verwante soort zij , welke alleen door de kleur der middel- 

 pooten van de wesp van Seplentrionalis verscliilt. Ik vond 

 namelijk in Junij 1862 larven op berken, die mij in vergelij- 

 king met die op de elzen niet het geringste verschil aanboden. 

 Den i7den Junij sponnen zij zich in en van den 19den Julij 

 tot den 21sten Augustus kwamen vrouwelijke voorwerpen uit, 

 die met de boven aangeiiaalde beschrijving van Sepientrionalis 

 overeenstemden op dit enkele punt na : de scheenen der middel- 

 pooten waren niet lichtrood met witte ringen aan de basis , 



