LEPIDOPTEIIOLOGISCHE AANTEEKENINGEM. 98 



opzigte der ocellen te onderzoeken [Lithosia rubricollis L.), op 

 de plaats waar de genoemde organen zich gewoonlijk bevinden , 

 aan wederzijde van den kop eene vrij groole, blinkende zwarte 

 stip vond , die ik stellig voor niets anders dan voor een bijoogje 

 zoude gehouden hebben , indien ik niet wist dat alle schrijvers 

 die organen aan de Lilhosiden ontzegden. De tweede soort die 

 ik onderhanden nam (nadat ik eerst nog eenige exemplaren van 

 Rubricollis had onderzocht en bij allen hetzelfde vond), Lifhosia 

 Quadra L., vertoonde dezelfde blinkende stippen, doch hier 

 kleiner en kleurloos; evenzoo nam ik ze waar bij Lithosia griseola 

 Hübn. Bij Lithosia plumbeola Hübn. en complana L. benevens bij 

 de andere, kleinere soorten van het genus kon ik ze met mijne 

 trouwens niet zeer sterk vergrootende loupe niet meer ontdekken. 

 Daar ik mijne oogen naauwelijks durfde gelooven en aarzelde 

 om aan te nemen dat de genoemde schrijvers zoo ver hadden 

 misgezien, schreef ik over de kwestie aan Dr. Snellen van 

 Voïlenhoven, waarop ik het volgende ten antwoord kreeg: 

 « Of de zwarte puntjes bij Lithosia rubricollis inderdaad bij- 

 oogjes zijn, kan ik niet bepaaldelijk beslissen, doch in allen 

 gevalle staan zij op de plaats, die de bijoogjes gewoonlijk inne- 

 men, en zoo het geen werkelijke ocellen zijn, zijn het ten 

 minste geoblitereerde ocellen. Ik vind het even of liever meer 

 gewaagd om te zeggen , dat zij die niet bezitten. Voor mij 

 hebben zij bijoogen. » 



Natuurlijk durf ik nog veel minder een vonnis in deze zaak 

 vellen, maar ieder, die de moeite wil doen om de ontschubde 

 koppen van Rubricollis , Quadra en Griseola met gewapend oog 

 te bezien, zal de vermelde glinsterende stipjes dadelijk ontdekken 

 en met mij eens zijn, dat men de Cheloniden niet meer door 

 de bijoogen van de Lithosiden kan onderscheiden en daar ik nu 

 geen ander kenmerk tot onderscheiding der twee familien weet 

 aan te geven, volgt daaruit dat ik ze als eene beschouw, in- 

 tusschen in het midden latende welken naam deze famiUe moet 

 dragen. 



